Brief over atheïsme

Luisteren atheïsten niet naar

Matthäus-Passion?

In haar column (Opinie&Debat, 7 april) schrijft Rosanne Hertzberger over de academische, elitaire atheïsten die zonder wroeging alle door de Bijbel, Thora of Koran geïnspireerde zaken bij het afval willen zetten. Zij verguizen de kijkers van het EO-paasverhaal, omdat het gaat over emoties en relaties. Ze zouden niet begrijpen dat deze zaken toebehoren aan religie en zouden blind zijn voor de menselijke neiging naar houvast in rituelen. Ze walgen van geloof in God.

Heeft religie het monopolie op het menselijke verhaal? Vluchten mensen in moeilijke tijden in religie omdat dit hoort bij emoties? Of is het omdat religies zo ingericht zijn? Uiteraard is dit laatste het geval. Het „steenrijke Westen” is de enige plek waar atheïsme voorkomt, niet omdat we onze „spirituele honger afkopen”, maar omdat we een alternatief hebben voor hoe we omgaan met onze emoties en met elkaar. We hebben, door onze kennis van de geschiedenis en de wetenschap, een ander perspectief dan mensen vroeger. We weten inmiddels, met dank aan onder andere Charles Darwin (geen schepping) en Archimedes (niet lopen over water), dat we religieuze geschriften vooral moeten interpreteren als verhalen over relaties van mensen, met de natuur en onderling.

Denkt Hertzberger echt dat nog nooit een goddeloze academicus met ontroering heeft geluisterd naar de Matthäus-Passion? Sterker nog – heeft Johann Sebastian Bach dit werk uitsluitend geschreven omdat hij heeft gelezen hoe Jezus heeft geleefd? Als de evolutietheorie hem bekend was geweest, zouden we misschien elke Goede Vrijdag luisteren naar de DNA-Passion. Die was ongetwijfeld even prachtig geweest.

Jacob Boon

Leiden