ik@nrc.nl

Het loopt niet altijd even gesmeerd tussen mij en mijn boekenclub. Op persoonlijk niveau is het lachen, gieren, brullen. Maar komt het aan op het bespreken van het gelezen boek, dan wordt de sfeer grimmiger. De bespreking van Julian Barnes: The Sense of an Ending was een klein drama: ik was de enige die het echt niets vond. Het ging er vrij pittig aan toe en als laatste redmiddel piepte ik dat ik heus niet de enige was, dat mijn moeder het ook geen goed boek vond. Toen was het hek van de dam. „Dan begin je toch lekker met je moeder een boekenclub.” „Oh, en dan vraag je je zussen erbij”, sprak mijn goede vriendin, „dan kunnen jullie het lekker met elkaar eens zijn.”

Wat kunnen de mensen die je het beste kennen, je toch ook het beste treffen...

Ook een ikje maken? Stuur maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl