Advies: therapie bij psychische klacht zelf betalen

Nederlanders met psychische problemen door werk, een slecht huwelijk of de dood van een naaste moeten zelf hun therapie gaan betalen. Dat staat in een nog niet openbaar gemaakt rapport van het College voor Zorgverzekeringen (CVZ). „Hiermee zijn tientallen miljoenen euro’s te besparen”, zegt bestuursvoorzitter Bert Boer.

Volgens het college, dat de minister van Volksgezondheid jaarlijks adviseert over de samenstelling van de zorgverzekering, zou alleen nog de behandeling van psychische stoornissen als depressie of schizofrenie vergoed moeten worden. Mensen die niet ‘ziek’ zijn, hebben volgens het CVZ een eigen verantwoordelijkheid om hun klachten op te lossen.

„Wij zeggen dat er een onderscheid is tussen ziek en niet-ziek”, zegt Boer. „We horen geen zorg te vergoeden van mensen die niet ziek zijn.” In zijn toelichting op het rapport Geneeskundige GGZ trekt de bestuursvoorzitter een parallel met cosmetische behandelingen. „Die horen ook niet in de zorgverzekering. Het is laakbaar dat we daar met elkaar premies voor opbrengen.”

Volgens het college vergoeden zorgverzekeraars nu ten onrechte behandelingen van mensen die geen stoornis hebben. Dat komt omdat zij de oorzaak van de behandeling niet kunnen controleren. Om privacyredenen staat die niet op de declaratie. Het College voor Zorgverzekeringen raadt de minister aan vermelding van het soort diagnose op de declaratie wettelijk te verplichten.

Boer erkent dat het heel moeilijk is psychische klachten en psychische stoornissen van elkaar te onderscheiden. „Zorgverleners moeten het verschil bepalen”, zegt Boer. Nu doen zij dat op basis van een psychiatrisch handboek, de DSM-IV. Dat brengt geestelijke ziekten onder in categorieën op basis van kenmerken. In Nederland is een DSM-diagnose nodig om een behandeling vergoed te krijgen. Volgens Boer rangschikt het handboek te veel problemen ten onrechte onder het begrip ‘ziekte’ en moeten therapeuten strenger zijn.

Dat de scheidslijn tussen een psychische ziekte en klacht moeilijk te trekken valt, toont het voorbeeld van een burn-out. „Iemand die oververmoeid is door werk, heeft nog geen ziekte”, zegt Boer. „Maar er zijn gradaties. Een ernstige burn-out lijkt me wel een ziekte.” Een depressie is ook een stoornis.