Duitse pensionado geeft taalles aan werklozen

Een Spanjaard die werk zoekt, kan beter over de grens kijken. Duitse en Britse gepensioneerden geven alvast taalles. Het is even wennen.

Het is niet dat Monica Spitzenberger zich verveelt aan de Costa Blanca. Maar toen de gepensioneerde Duitse directiesecretaresse een advertentie voor lerares Duits zag staan, was ze meteen enthousiast. „Spanjaarden vragen me steeds vaker naar Duitsland. Of de banen daar echt voor het oprapen liggen. Ik moet steeds uitleggen dat het wel handig is de taal te spreken.”

Sinds enkele weken geeft Spitzenberger in de badplaats Jávea taalles aan een klasje van bijna twintig werklozen. Het is vrijwilligerswerk. Ze doet het met zes andere Duitse pensionado’s. Deze ochtend legt ze vervoeging van werkwoorden uit aan de hand van paastradities. ‘Die Kinder färben Eier’. En: ‘Der Osterhase bringt die Eier’.

In de pauze vertellen de leerlingen, twintigers en dertigers, dat ze vooral bezig willen zijn. „Alles beter dan op de bank zitten”, zegt een voormalig werkneemster van een jachthaven. Ze is sinds een jaar werkloos. Maar ze hopen ook hun kansen op een baan te vergroten. Sommigen kijken nadrukkelijk buiten de grenzen, nu de crisis de werkloosheid in Spanje heeft opgestuwd tot 23,6 procent. Van de werkzoekenden tot 25 jaar heeft de helft geen werk.

Een van hen is een twintiger die recentelijk afstudeerde in de rechten. Hij kreeg les in vreemde talen op de middelbare school en de universiteit, maar dat was tijdsverspilling, vindt hij. „We kregen grammatica, maar nooit conversatie- of luisteroefeningen.” Het is een klacht van alle leerlingen. Tijdens de lessen die ze nu volgen, horen ze daarentegen alleen maar Duits: het Spaans van de pensionado’s is vaak niet meer dan rudimentair. „In het begin schrok ik daar van”, zegt een werkloze architecte. „Maar inmiddels merk ik dat er meer blijft hangen en ik het lef krijg zelf ook iets te zeggen.”

De lessen zijn opgezet door een plaatselijke overheidsinstantie. „Vooral hogeropgeleiden tonen interesse”, zegt coördinatrice Josette Russo. „Ons hoofddoel is dat ze een baan vinden in Spanje zelf. Maar als hier geen aanbod is, zullen ze hun talenkennis misschien gebruiken om te emigreren. De crisis maakt Spanjaarden ervan bewust dat talenkennis zich uitbetaalt.”

Na afloop van een soortgelijk Engels-klasje vertelt Silvia Llerena (26) dat ze met haar middelbareschooldiploma nergens aan de bak komt. Ze wil in een hotel werken in het Verenigd Koninkrijk of Ierland. Ze moet waarschijnlijk beginnen met bedden opmaken, maar de bedoeling is een baan bij de receptie of bediening. „Daar kan ik een nieuwe taal en cultuur leren, terwijl ik hier maar mijn tijd verdoe.”

Merijn de waal