‘Emotie dicteert wat mijn stem gaat doen’

Nu zingt ze in Paradiso, tien jaar geleden stond ze nog voor de wiskundeklas. Dankzij de Soundmixshow doet Sherry Dyanne eindelijk wat ze altijd wilde.

Sherry Dyanne voelt zich zeker op het podium door haar onderwijsjaren als wiskundedocent.
Sherry Dyanne voelt zich zeker op het podium door haar onderwijsjaren als wiskundedocent. Foto Marieke Dijkhof

De wiskundige regelmaat in muziekstukken, de patronen van herhaling in het notenschrift. Vraag naar de overeenkomsten tussen wiskunde en muziek en zangeres Sherry Dyanne (38) ziet er talloze. Tien jaar was ze wiskundedocent in het Amsterdamse middelbaar onderwijs. Om elf jaar geleden alsnog, via het nummer Tyrone van Erykah Badu in de finale van de Soundmixshow (ze werd tweede) te ontdekken dat ze eigenlijk vooral voor muziek in de wieg bleek gelegd.

Eigenlijk, vertelt Sherry Dyanne in een koffiebar in de buurt van haar Rotterdamse woning, zou ze piloot worden. Haar vader werkte in de luchtvaart. Die wens ging in rook op toen bleek dat ze een bril moest gaan dragen. Dus ging ze, als ‘cijfermens’, wiskunde studeren. „De leer van verbanden. Door wiskunde leer je snel situaties herkennen. Ook in het leven.

„Je verwacht gewoon niet dat je op je 27ste nog goed genoeg leert zingen om met artiesten als Michael Franti of Candy Dulfer op tournee te gaan”, zegt ze over haar ‘late’ zangcarrière. Goed, ze zat op ballet en muziekles, maar blonk er niet noemenswaardig in uit. „Ik herinner mij wel dat ik als kind dacht: was ik maar geboren op een plek waar ik altijd kon optreden. Een idee waar ik me dan meteen tegenover mijn ouders schuldig over voelde.”

Morgen en overmorgen opent Sherry Dyanne met haar band de concerten van Candy Dulfer in Paradiso en P3. Helder en zonder opsmuk stijgt haar stem op van haar debuut-cd Sing me a song die al een paar maanden uit is, maar nu de tweede single Just cause you’re pretty levert. Dyanne heeft een wolkenverjagende stem met een krokant ‘retro’-randje dat nog eens wordt aangezet door het gebruik van oude microfoons. „De emotie die ik probeer te zingen dicteert wat mijn stem gaat doen.”

Sing me a song is een vrolijke lentebundel van vier eigen songs en nieuw leven ingeblazen nummers van vocalistes als Billie Holiday, Doris Day, Rosemary Clooney en Dinah Washington. De eerste single Come on-a my house, bekend van Rosemary Clooney, is een verleidelijk inviterend liedje dat ze zich op een bijna theatrale manier, met een luie maar springerige timing, eigen maakte. Melancholiek, verlangend klinkt ze in Doris Day’s My dreams are getting better all the time. „Mijn uitgangspunt is altijd jazz maar dan wel aangevuld met allerlei andere soorten muziek. Soul, maar ook Caraïbische geluiden.”

Sherry Dyanne heeft het album zelf opgezet en geproduceerd. Daartoe zocht ze en vond ze particuliere financiers. „Mensen die in mij geloofden.” Voor de selectie vroeg Dyanne haar fans, maar ook muzikanten via Facebook om suggesties. Ze kreeg zo’n 150 reacties, uiteenlopend van onbruikbaar: („Ik ben geen fado-zangeres”) tot mooie stukken die ze afwees omdat ze niet bij haar stem pasten zoals My boy lollipop. Het was een speurtocht naar de perfecte song, naar inspirerende vergeten parels En, benadrukt ze, ze moest ook de emotie van het nummer kunnen voelen. „Anders hoef je er niet aan te beginnen. Ik wil de noot kunnen denken, in plaats van extra aan te zetten met stembanden.”

Dat leerde ze uit het boek Discover your voice van Oren Brown, dat ze beschouwt als haar ‘zangbijbel’. Het beschrijft hoe je als zanger je eigen geluid vindt: „Door bijvoorbeeld terug te gaan naar je huilstem als baby en je lachstem. Het zijn de onwillekeurige geluiden die niet gevormd zijn door je gezinssituatie of hoe je moeder spreekt. Onze oerklank.”

Met de uitvoering van My man van Billie Holiday belandde Sherry Dyanne ooit in het jazzcircuit. Een standard als What a difference a day makes en Billie’s blues, kent ze „tot bloedens toe”. Opgroeien deed ze echter vooral met soul, van onder meer Aretha Franklin, The Pointer Sisters en Otis Redding („Die maakt ongeëvenaard connectie met emotie”). Er was veel muziek thuis, haar vader speelde in een band. Doordat hij de nummers die hij luisterde steevast op repeat zette leerde Dyanne nummers „door en door kennen”. Ook in haar moeders familie zong iedereen „voor de gezelligheid”.

Vier jaar is ze nu fulltime muzikant. En voor die tijd stond ze echt graag voor de klas. „Je voelt dat je een belangrijke schakel bent in de levens van je leerlingen.” Haar onderwijsjaren waren belangrijk voor haar podiumervaring. Om de overdracht natuurlijk, maar ook omdat het haar de zekerheid gaf om voor een groot publiek te staan.

„Met dertig man voor je neus bleef niets onopgemerkt. Als ik een nieuw horloge had zagen ze het al. En de leerlingen voelden dagelijks aan hoe het met mij was.” Ze voelt erdoor „absoluut geen angst meer” op het podium. „Ik ben er mijzelf.”

Sherry Dyanne is voorprogramma van Candy Dulfer op 6/4 in Paradiso, Amsterdam en 7/4 P3, Purmerend. Inl: sherrydyanne.com