Drukke dag in zedenproces

Vandaag was een van de belangrijkste dagen in het strafproces tegen Robert M. Justitie komt met haar strafeis. De rechtszaal zat vol met belangstellenden.

„Zo klein was je, zo onschuldig, een baby, een dreumesje. Een klein wezentje dat de hele wereld in principe nog vertrouwt. En zeker als pappa en mamma gezegd hebben dat het goed is. Dat die meneer voor je zal zorgen en dat je vast een fijne dag zult hebben en dat wij later weer terugkomen. […]. Wat een falen.”

Met deze verklaring van een moeder begon officier van justitie Frieke Dekkers vanmorgen het requisitoir in de Amsterdamse zedenzaak. Volgens het OM illustreert deze moeder het gevoel van heel veel ouders. Het requisitoir zou nog de hele dag duren. Aan het eind van de dag zou de eis bekend worden gemaakt.

Aan het begin van de ochtend heeft rechtbankvoorzitter Frans Bauduin nog een verklaring voorgelezen die net was binnengekomen van een Amerikaans contact van M. Hij is op verzoek van het OM gehoord om de betrokkenheid van M.’s echtgenoot, Richard van O., aan te tonen. De Amerikaan, die zelf vastzit wegens kinderporno, was duidelijk over die betrokkenheid. „He knew.”

Het requisitoir van het OM is één van de belangrijkste en daarom ook drukst bezochte momenten in elke rechtszaak. De bodes leiden het publiek in goede banen. De vijf advocaten mogen het eerst de rechtszaal in. Dan de tekenaars die een plek op de voorste rij kiezen en daarna de journalisten. De rechercheurs die het onderzoek hebben uitgevoerd, komen het laatst binnen. Telefoons en laptops zijn niet toegestaan. In de perskamer praten radioverslaggevers van BNR en Radio 1 tegen elkaar in als ze live in de uitzending verslag doen.

Niet alle zittingsdagen was het zo druk. Toen de psycholoog en psychiater van het Pieter Baan Centrum werden gehoord, was de zaal na elke schorsing leger. De ochtend daarvoor was het juist weer heel druk toen er beelden van M. uit de politieverhoren werden getoond. Een stuk of vijftien rechercheurs bezoeken de meeste zittingsdagen.

Oud-politica Femke Halsema bezoekt geregeld de zittingen. Zij wil als criminologe een boek schrijven over de zaak zoals dat ook is gebeurd na de moord op de tweejarige James Bulger in 1993 in Engeland. De daders waren twee jongens van tien. Halsema: „Je ziet nu al dat het strafrecht volkomen tekortschiet bij het kanaliseren van de emotie die deze zaak losmaakt in de maatschappij.”

Aandacht van buitenlandse pers, zoals die er bij het proces tegen Geert Wilders massaal was, is er nauwelijks voor deze zaak. Alleen een verslaggeefster van een krant uit Boston kwam een dag. Zij wilde zien waar een aanhouding van een Amerikaanse man, uit Boston, toe had geleid in Amsterdam. Bij die aanhouding werd een foto gevonden van een jongetje met een Nijntje-doekje.

De ouders volgen de zaak in een afgeschermde zaal en gaan met een busje vanaf een andere locatie naar de rechtbank. Na het formuleren van de eis worden de zittingen doorgaans een stuk rustiger. Advocaten klagen altijd dat er geen journalisten naar hun pleidooi komen luisteren.