Neeskens-on-the Wold, Suurbier-on-Thames

DAVID: Je had gisteravond die goal van Rensenbrink moeten zien.

SIMON: O nee. Heb je weer oud voetbal zitten kijken op YouTube?

DAVID: Het voelt eerder alsof ik naar een parallelle dimensie ben ontsnapt, waar ik goddelijke machten bezit en de hele wereldgeschiedenis in één blik kan overzien.

SIMON: Wat heb je gezien?

DAVID: Nou, het begon toen ik besefte dat Nederland bijna niet naar het EK van 1988 ging omdat een idioot een bom naar de Cypriotische keeper had gegooid.

SIMON: Dat is toch een beetje oud nieuws, vind je niet?

DAVID: Voor mij was het nieuw. In 1987 woonde ik in Engeland.

SIMON: Dus je zocht ‘bom’ en ‘De Kuip’ op YouTube op?

DAVID: Ja! Witte rook, honderden fotografen op het veld, Johnny Bosman die vijf keer scoort. Bizar!

SIMON: Ik weet het nog goed.

DAVID: En ik nu ook. Vervolgens keek ik nog wat video’s en het was alsof de tijdslijn in de war raakte: ik zag Tom Egbers vorig jaar met de bommengooier, de Cypriotische keeper en Bosman – allemaal inmiddels mannen van middelbare leeftijd – handen schudden in een lege Kuip. Raar, hè?

SIMON: Verbijsterend dat iemand de tijd neemt zoiets op YouTube te zetten.

DAVID: Mensen zetten alles op youtube. De integrale uitzending van Real Madrid-Benfica uit 1962 – inclusief volksliederen! Rob Rensenbrink in België! Newcastle-Liverpool uit 1901! Die arme Proust: madeleines zijn nu overbodig. De hele temps perdu staat gewoon op YouTube.

SIMON: Rensenbrink in België – weet je dat ik dat de eerste keer niet eens heb gezien?

DAVID: Natuurlijk niet. Volgens mij kon niemand in Nederland in de jaren zeventig Belgische tv ontvangen, tenzij je in een grenspost woonde. Bijna de hele carrière van die man is verloren gegaan.

SIMON: Behalve voor Belgen.

DAVID: O ja, behalve voor Belgen.

SIMON: Maar bijna de hele voetbalgeschiedenis is verloren gegaan, buiten een paar fragmenten die ons vooral via lofzangers en andere orale vertellers hebben bereikt. Voordat Cruijff in 1981 bij Ajax terugkeerde was hij voor mij een mythisch figuur die ik alleen uit de overlevering kende.

DAVID: Nu kan je zijn gouden tijd beleven.

SIMON: Dat ga ik na mijn pensioen doen. Ik ben van plan mijn laatste jaren te wijden aan het toejuichen van mensen als Cruijff, Puskas en Faas Wilkes.

DAVID: Waarom de saaie wedstrijden van nu doorleven, als je klassiekers kunt kijken? Leef je leven met de saaie stukjes eruit geknipt.

SIMON: Terwijl het voetbal van nu, met al die live wedstrijden, meer het leven is met extra saaie stukjes toegevoegd.

DAVID: Misschien moeten we het huidige voetbal negeren. Dan kunnen we later als we oud zijn de hoogtepunten op Studio Sport zien, en nostalgisch worden over grootheden als Jordy Clasie en Vurnon Anita.

SIMON: Ik ontsnap liever naar betere tijden en plekken. Stel je voor: je bent Arsenal-fan, en je weet dat je nooit meer kampioen zult worden.

DAVID: Ik probeer het me voor te stellen.

SIMON: Je hoeft niet meer te lijden. Je kunt gewoon zeggen: ‘Sorry Arsène, maar dit jaar word ik Anderlecht-fan in 1976’.

DAVID: Maar je ziet toch het probleem? Wij Engelsen weten dat het verleden een glorietijd was, waarin alles mooier was dan nu. Maar Nederlanders interesseren zich niet voor het verleden.

SIMON: Ze vinden het verleden kitsch en genant. Ze leven in het heden en kijken naar de toekomst.

DAVID: Walgelijk. Bizar.

SIMON: Ze eren zelfs amper hun helden uit de jaren zeventig.

DAVID: Als die mannen Engels zouden zijn geweest, dan waren er hele steden naar hen vernoemd. Neeskens-on-the-Wold, Suurbier-on-Thames, West Haan United…

SIMON: Die arme Nederlanders! Ze kennen het genot van het verleden niet. Hoe kunnen we ze helpen?

DAVID: We moeten ze zeggen: ‘Mensen, jullie kijken allemaal de verkeerde kant op. Kijk naar achteren! Het uitzicht is veel mooier’.

Simon Kuper en David Winner