Herrie in het bos

Bossen hebben last van lawaai. Ze veranderen erdoor. Dat schrijven Amerikaanse onderzoekers. Zou het in Nederland ook zo zijn?

Blusvliegtuig boven een brandend bos in de Verenigde Staten. Foto AP

Mensen maken herrie. Ze scheuren in snelle auto’s door het land. Ze razen in vliegtuigen over bossen. Ze schroeven producten in elkaar in stampende fabrieken. En ze boren met veel kabaal naar olie en gas.

Daar hebben ze zelf vaak last van. En ook veel diersoorten hebben een hekel aan herrie. Sterker, zelfs bossen lijden soms onder het lawaai. Dat zeggen Amerikaanse natuuronderzoekers, ‘ecologen’.

Bossen? Echt?

Dat zit zo. Bomen hebben vaak dieren nodig om hun zaden te verspreiden. Zonder die dieren is de kans op nieuwe bomen klein. Als dus die dieren wegens geluidshinder verhuizen, dan hebben de bossen dus een probleem, zeggen die ecologen. Dan komen er geen nieuwe bomen meer bij.

Dat is ook wat in de Ratelslangkloof in Nieuw Mexico gebeurt, schrijven ze (in Proceedings of the Royal Society B). Daar halen luidruchtige apparaten gas uit de bodem en daardoor verlaten struikgaaien de dennenbossen in de kloof. Lastig, want juist struikgaaien verspreiden de zaden uit de dennenappels: door wintervoorraden aan te leggen met duizenden van die zaden. En door daarna weer te vergeten waar een deel van die zaden ligt.

Zijn er geen andere dieren die de zaden eten? Dieren die wel kabaal verdragen? Jawel, zeggen de ecologen: muizen. Maar die zijn niet zo vergeetachtig en eten heel hun wintervoorraad op. Daar schieten de bossen dus weinig mee op.

Er is ook een lichtpuntje: waar gaaien verdwijnen, verschijnen kolibries. Die hoeven niet langer te vrezen dat gaaien hun nesten plunderen, en vliegen nu ‘rustig’ van bloem naar bloem. Op zoek naar honing bestuiven ze zo de bloemen. Inderdaad: zo geeft herrie dus minder bomen, en méér bloemen.