Conservatorium-supplement

Ronald Hoeben eet lekker én duur bijTunes in Amsterdam.

©Ronald Hoeben

Op de hoek van de Paulus Potterstraat en de Van Baerlestraat in Amsterdam is bijna een kwart miljard geïnvesteerd. De gemeente verbouwt er het Stedelijk Museum en een Israëlische investeerder smolt er een muziekschool en een postkantoor samen tot een ‘luxury lifestyle’ hotel. De bouw van het Conservatorium Hotel kostte ongeveer evenveel als die van het museum, maar was eerder klaar. Het luxebeginsel wordt er streng gehandhaafd: een poortwachter ziet erop toe dat de fietsen ordelijk bij het hek geparkeerd worden, wie per Porsche Panamera arriveert kan tot aan de vestibule doorrijden.

Op de overdekte binnenplaats is een brasserie, de afgeladen bar en restaurant Tunes bevinden zich op de eerste etage. Ondanks de vijfsterrenambitie die het hele complex uitademt, is de ambiance bij Tunes verrassend ongedwongen. Stralende serveersters en aangename muziek helpen daarbij, maar ook de inrichting met industriële lampen, muren van schoon metselwerk en een open keuken bepalen de sfeer. En, nog belangrijker, het zit vol. We starten met een van de vele open wijnen (Pinot Bianco van Lageder, 8 euro) en een keuze uit het omvangrijke gin tonic-aanbod, dat hier in een XL wijnglas geschonken wordt, zoals Hendricks & Fevertree met komkommer (12,50 euro). Er komen olijven naast gekaramelliseerde walnoten, worst van Brandt & Levie en onberispelijk brood. De amuse is een lekkere tartaar met zuurdesem, haringkuit en een vriesgegaarde kwarteldooier. Er is een acht gangen menu van 102 euro, een vegetarische variant daarvan voor 92 euro en een viergangen keuzemenu van 68 euro.Dat start – op straffe van een supplement van 10 euro – met een fraaie wafel gemaakt van aardappel met Nederlandse kweekkaviaar en zalmkaviaar. Van de barbecue komen langoustinestaarten met little gem kropsla, kruidenmayonaise en miniwortel. De tussengerechten zijn cappuccino’s: schuimende kopjes van enerzijds kreeft, anderzijds avocado, komkommer en yoghurt. Met schuim lijk ik steeds meer moeite te hebben.

Het hoofdgerecht van wilde zeebaars bestaat uit een voorbeeldig gegrilde moot vis met verschillende zeegroenten en een heerlijke saus getrokken van zee-egel. Een memorabel gerecht. Het Wagyuvlees is ook al van Nederlandse kweek, het is een sukadestukje en een gestoofd stukje vlees met ‘bietenrassen, pommes dauphine en hazelnootjus’. Het ensemble smaakt uitstekend, maar wordt overschaduwd doordat voor dit gerecht een draconisch supplement van 25 euro betaald moet worden. Dat schept een verwachting die met een peukje vlees en een enkele pomme dauphine niet inlosbaar blijkt.

De nastoot is aangenaam met karnemelk panna cotta en gebrande pudding met suikerbrood en absint. Met achterlating van 251,50 euro (inclusief water en een fles albariño) stappen we op de fiets.

8

Tunes RestaurantVan Baerlestraat 27Amsterdam020-5700000