Een literaire mislukking

Gisterochtend om kwart voor acht twitterde Maxime Verhagen: ‘Want die een hoge staat, of wichtig ambt bekleedt, Is nimmer buiten zorg, en zelden buiten leed.’ Het was een citaat van de dichter en politicus Jacob Cats naar wie het Catshuis is vernoemd. En daar was Verhagen naartoe op weg om een laatste poging te ondernemen om het vastgelopen crisisberaad vlot te trekken. De keuze van het citaat getuigt van een bedrukt humeur en weinig hoop op een goede afloop. Dit zou de dag worden waarop het kabinet zou vallen.

Maar rond het middaguur kwam er onverwachts witte rook uit het Catshuis. Er was, volgens de RVD, ‘genoeg perspectief om de onderhandelingen voort te zetten.’ De mediastilte werd hervat. Het grote wachten op de definitieve ontknoping nam opnieuw een aanvang. Het was een totale anti-climax, in dramatisch opzicht volslagen amateuristisch, plottechnisch rampzalig.

De dag die met de tweet van de vicepremier zo poëtisch begon, liep uit op een literaire mislukking. Het was allemaal zo mooi opgebouwd. Drie weken stilte, dan onverwachts voortijdig afgebroken overleg en het fluisteren van gewichtige woorden zoals ‘ramkoers’, het dramatische verzoek van de premier om er nog een nachtje over te slapen, ritselende wandelgangen, nerveuze Kamerleden, journalisten in opperste staat van paraatheid en dan: de explosie, zou je zeggen. Dat was perfect geweest. En na zo’n spanningsopbouw kun je niet zeggen: sorry, foutje, we gaan toch nog even gewoon door en we zeggen nu opnieuw niets meer. Kom op zeg. Zo zet je geen verhaallijn op.

Het was al duidelijk dat dit kabinet weinig opheeft met kunst en cultuur en dat wordt nu opnieuw pijnlijk duidelijk. Zelfs op een literair verantwoorde manier ten val komen zit er niet in. Want het erge is dat iedereen weet dat ze uiteindelijk toch wel ten val komen. Die onderhandelingen mislukken gegarandeerd, of anders zou die spanningsboog met ramkoersen, zorg en leed helemaal nergens op slaan. Maar dat zal dan gebeuren op een belabberd getimed moment, dat zul je zien.

Ik kan aan de voorstelling van gisteren als recensent dan ook onmogelijk meer toekennen dan één sterretje, voor de tweet van Verhagen.