De nachten van Geert Wilders

Ook de nachtrust van Geert Wilders behoort tegenwoordig tot de geheimen van het Catshuis, evenals het antwoord op de vraag aan premier Mark Rutte of hij goed heeft geslapen. Kan dat gedoe ophouden? Welk ander doel dan de opvoering van een toneelspel diende de mededeling van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) afgelopen woensdag dat de onderhandelingen tussen VVD, CDA en PVV over aanpassingen van het regeer- en gedoogakkoord in „een moeilijke fase” waren beland?

Niemand had al het idee dat de majeure opgave waarvoor coalitie- en gedoogpartners staan, een bezuinigingsoperatie in ijltempo van twaalf tot zestien miljard euro, of nog meer, tot onderhandelingen met makkelijke fases zou leiden.

De foto- en filmbeelden die de al dan niet rokende onderhandelaars van zichzelf lieten maken, de mededeling van de RVD donderdag dat de onderhandelaars alweer voldoende perspectief zagen om door te praten, het heeft er alle schijn van dat deze taferelen vooral dienden om de media enige opwinding te verschaffen. Een stormpje te midden van de al zo lang durende en inmiddels weergekeerde windstilte. De oppositie haakte er gretig op in, een verstandige uitzondering daarop was SP-leider Emile Roemer die er „ernstig rekening” mee hield „dat het allemaal spel is”. De onderhandelingen waren dus eerder in een kinderachtige fase beland.

Niettemin heeft in het bijzonder PVV-leider Wilders vele redenen om niet langer aan het beraad deel te nemen. Welke partij wil geen versoepeling van het ontslagrecht, geen aantasting van de hypotheekrenteaftrek en de huursubsidie, geen verslechtering van de WW, geen belastingverhoging, maar -verlaging, behoud van de studiefinanciering, 10.000 politieagenten erbij, geen uitbreiding van de marktwerking in de ziekenhuiszorg? De PVV. Ze is toe aan een houdini-act om met ingrijpende maatregelen op deze gebieden akkoord te gaan. En dat terwijl de bezuinigingen ook nog eens worden opgelegd door de Europese Unie, die „superstaat” die volgens het PVV-program steeds meer gaat lijken op „de oude Sovjet-Unie. De EUSSR”.

Vicepremier en CDA-onderhandelaar Maxime Verhagen heeft er enkele malen op aangedrongen dat de partijen niet langer elkaars verkiezingsprogramma voorlezen. Een verstandig advies, zeker voor Geert Wilders. Anders leest hij ook dat de AOW-leeftijd op 65 jaar blijft, „geen dag later” en dat dit voor „de PVV het enige breekpunt bij de formatie van een kabinet” is. Eén dag na de laatste Tweede Kamerverkiezingen, die van 9 juni 2010, trok de partijleider deze belofte in. Waar een nachtje slapen bij Geert Wilders al niet toe kan leiden.