galeries

Georg Kuettinger, ‘Zeeland II’ (detail), 2012, Lambdaprint, 75 x 270 cm.

Geremixed landschap

Georg Kuettinger: Landscapes: remixed. T/m 21 april bij Galerie Roger Katwijk, Lange Leidsedwarsstraat 198-200, Amsterdam. Inl. www.galerierogerkatwijk.nl

Wat is het? Een bijna wit strand met bijna zwarte palen. Ergens in Zeeland, volgens het bijschrift. Maar waar dan? Waar staan zulke paaltjes met zovelen naast en achter elkaar? Nergens, natuurlijk, behalve in de fotowerken van Georg Kuettinger (München, 1972). Hij fotografeerde groepjes palen aan de Zeeuwse kust en sloeg die vervolgens op de computer opnieuw in het zand, meteen maar net zo scheef en onregelmatig als in het echt. Maar wel allemaal samen in één panoramisch beeld, rij na rij, van links naar rechts zonder perspectivische vertekeningen. Ruimtelijk en abstract tegelijk. Streepjescodes, zegt Kuettingers galeriehouder. Ja, verdomd.

Je kijkt ernaar en weet: dit kan niet waar zijn. Maar alleen met je neus op de grote afdruk zie je kleine scherpteverschillen die verraden dat je naar uitgeknipte en verschoven vormen kijkt. In het geheel zijn de losse bestanddelen zo naadloos versmolten dat je niet meer kunt aanwijzen: dit was een foto, dat een andere. Je ziet ook nergens hetzelfde rijtje paaltjes terug, al dan niet verkleind of gespiegeld, want Kuettinger gebruikt ieder element maar één keer.

Ook in zijn andere samengestelde landschappen speelt hij met structuren en herhaling. De rechte sloten in een Hollandse polder heeft hij zo verlegd dat ze de weilanden doorkruisen in een onlogisch patroon van diagonalen. Een uitgestrekt landschap op Fuerteventura is van voor tot achter en over de gehele breedte betekend door crossmotorsporen. Kleurrijke vierkante zoutpannen op Lanzarote zijn vermenigvuldigd tot een landschap als een discovloer.

‘Remixed landscapes’ noemt Kuettinger de panorama’s: ze zijn opgebouwd uit ter plekke gefotografeerd materiaal, maar hij heeft daar op de computer een remix van gemaakt. Een beetje zoals zeventiende-eeuwse landschapsschilders buiten tekeningen maakten die ze later in hun atelier verwerkten in fantasielandschappen. Hun schilderijen deden wel aan de werkelijke locaties denken, maar waren topografisch niet correct. Wat die oude meesters met verf deden, doet deze nieuwe meester met Photoshop.