De dood is geen grapje

Tot Altijd

Regie: Nic Balthazar. In: 10 bioscopen. ***

Tot Altijd is een ‘biopic’ over Mario Verstraete, een Vlaamse politicus met multiple sclerose die spil was in de campagne die er in 2002 toe leidde dat België euthanasie legaliseerde. Verstraete maakte er zelf meteen gebruik van.

Tot Altijd vertoont overeenkomsten met Spaanse Oscarwinnaar Mar Adentro, maar mist de ambivalentie, wat de spanning niet helemaal ten goede komt. Wat de film verteerbaar houdt, is de focus op vriendschap. Vanaf het moment dat we de vriendenclub van Verstraete leren kennen bij een kernwapenprotest in de jaren tachtig is het doorlopend polonaise, Duvels drinken en grappen maken over ziekte en naderende dood. Pas in de finale, rond het sterfbed van Verstraete, wordt het vochtig, en hoe! Slikken, kussen en huilen onder het alsmaar aanzwellende koraal van Brahms’ Ein deutsches Requiem. Want uiteindelijk is de dood toch echt geen grapje.