Van een magere De Wever komen de uitspraken harder over

In een hotel in Brussel zitten een paar honderd Vlaamse ondernemers aan de lunch. Boerderijhoenderfilet met tandoorikruiden, curry, appel. Er is maar één man die niet eet: Bart De Wever, partijleider van de Vlaams-nationalistische N-VA. De Vlaamse ondernemingsvereniging VOKA heeft hem uitgenodigd om te komen spreken. „Ik vind het helemaal niet erg dat u eet en ik praat”, zegt hij. „Of in elk geval minder erg dan vroeger.” Er zijn maar een paar ondernemers die lachen. Misschien waren De Wevers grappen vroeger beter? Ze gingen vaak over zijn dikke buik. Maar de dikke buik is weg. Bij het voorgerecht – zalm, gemarineerde groente, wakame – had hij tegen een Vlaamse ondernemer gezegd dat hij sinds november vorig jaar al bijna 38 kilo is afgevallen.

De ondernemer vertelde het meteen aan de hele zaal, toen hij De Wevers toespraak inleidde. „Als de overheid niet wil afslanken, doet híj het maar.”

Luid applaus van de ondernemers, maar De Wever keek niet blij. „Het was mijn best bewaarde privégeheim.”

De Wever had nooit willen zeggen hoeveel hij woog. Hij had wel verteld op welk moment hij zeker wist dat er iets moest veranderen: hij was in de Efteling met zijn kinderen en kreeg de veiligheidsstang van een attractie niet over zijn buik.

De Vlaamse ondernemers kregen de primeur van het aantal kwijtgeraakte kilo’s. De Wever vertelde niet, zoals de ondernemers graag hadden gewild, of hij bij de gemeenteraadsverkiezingen in het najaar kandidaat-burgemeester is in Antwerpen. De Wever zal dat pas over een paar weken onthullen – in Antwerpen. „Je moet wel een Brusselaar zijn om te denken dat ik dat hier zou aankondigen”, zei De Wever. „Zou ik dat doen, dan hoefde ik zelfs niet meer terug te gaan naar Antwerpen.”

De slogan van de verkiezingscampagne van de N-VA, de grootste politieke partij in België, is er al wel: ‘De kracht van verandering’. Op de verkiezingsposters staat een foto van de sterk vermagerde Bart De Wever. Maar zal zijn doorzettingsvermogen een grotere aantrekkingskracht hebben op de kiezers dan zijn vroegere imago van man van het volk die graag een pintje nam en wekelijks langsging bij frituur ’t Draakske? Volgens imagodeskundigen ziet De Wever er nu strenger uit. „Zijn joviale Holle Bolle Gijs-gehalte is fors verminderd”, zei een imagospecialist op de radio. „Bitse uitspraken” komen harder over.

De Wever begon zelf in een interview al een keer over Samson, die met zijn haar ook zijn kracht verloor. Hij zei dat hij moest „opletten” om met zijn overgewicht niet ook zijn politieke relevantie te verliezen. Maar later zei hij dat dat een grap was geweest. Hij lette op zijn gezondheid, dat was alles. „Ik heb vier kinderen, maar had wel morbide obesitas. Dat was onverantwoord en daarom wou ik er iets aan doen.” Volgens een recente peiling wordt de N-VA, die wil dat Vlaanderen onafhankelijk wordt, steeds groter. Maar De Wever zelf is in Vlaanderen niet meer de populairste politicus: dat is de christen-democraat Kris Peeters, minister-president van Vlaanderen.

De Wever zelf deed er op televisie luchtig over. Het ging om zijn partij en de ideeën – die werden wel steeds populairder. „En niets is eeuwig.”

Correspondent België