Mijn kleine kruistocht tegen @geertwilderspvv

Media maken het Wilders wel erg gemakkelijk door al zijn tweets tot nieuws op te blazen.

Met argusogen volg ik Geert Wilders op Twitter. Niet om elke scheet die de PVV-leider laat tot nieuws op te blazen, zoals de hijgerige Nederlandse media doen. Ook nrc.next maakt zich daaraan schuldig. Iets te gretig herhalen politiek redacteuren Tom-Jan Meeus en Erik van der Walle in de krant van gisteren de woorden van @geertwilderspvv op zondag 25 maart: „Ik krijg al buikpijn als ik naar Wientjes kijk, laat staan luister.” Een typische Wilderstweet: beledigend, tendentieus en gericht op gemakkelijke bijval van het onderbuikelectoraat. Het bericht staat vet gedrukt onder een pittoreske, zeven kolommen brede foto van Wilders tussen de bloemetjes. De boodschap is duidelijk: de Zonnekoning regeert en de media doen slaafs verslag van zijn oprispingen.

Des te treuriger aan deze ‘nieuwsgaring’ is dat Wilders’ bericht volgde op een voor zijn doen langdurige twitterstilte. Het vertrek van Hero Brinkman heeft hem duidelijk in verlegenheid gebracht en daarom zweeg Wilders zeker een week op Twitter. Niet het Wientjes-bericht, maar de twitterstilte daarvóór was het ware nieuws rond de PVV. Maar dat leest wat minder sappig in een tussenkop: „Wilders zwijgt al een week op Twitter om afgang te verhullen.”

Waarom volg ik @geertwilderspvv zo fervent? Om zijn tweets onmiddellijk te kunnen pareren met een antwoord dat net zo spits, beledigend en op de man gespeeld is als zijn verwerpelijke meningen en discriminerende oneliners. Twitter is voor Geert Wilders een veilig platform waarop hij met weinig woorden zijn populistische proefballonnetjes over kopvoddentaks of polenmeldpunten kan loslaten. Als hij reageert op gebeurtenissen in de politiek is het altijd met een sneer of een neerbuigende kwinkslag. De media die zijn berichten maar al te graag overnemen, zouden eens wat langer stil moeten staan bij de vraag of ze het Wilders niet te gemakkelijk maken om zijn programmaloze, pseudodemocratische politiek te bedrijven.

Wie Geert Wilders niet van repliek dient in deze destructieve tijden voor de Nederlandse politiek en de internationale geloofwaardigheid van onze regering, is fout in de oorlog. Ik voer mijn persoonlijke kruistocht tegen de verloedering die Wilders volgens mij belichaamt onder de twitternaam @vollyrocks, omdat ik niet de indruk wil wekken dat ik de mening van nrc.next of NRC Handelsblad vertolk waarin ik onder mijn eigen naam publiceer over popmuziek. Mijn alter ego op Twitter heeft tot nu toe 250 volgers en dat is mooi zo, want tweets zijn voor mij een kladblok om snelle berichtjes te formuleren die ik niet lichtvaardig zou publiceren in een krant die de nuance zoekt. De smaakmakers van de media zouden beter moeten weten als het om de tweets van Wilders gaat.

Twitter is geen bijbel; Twitter is een knutselhoekje in het medialandschap waar mensen creatief hun meningen, grappen en belevenissen kunnen formuleren. Het geeft mij enige troost dat ik daar gebruik van kan maken in een land waar ik me steeds minder thuis voel, omdat één nare schreeuwlelijk er zo effectief in slaagt het politieke en maatschappelijke klimaat te verzieken. Mijn antwoord op de Wientjes-tweet van Wilders: „Wij ook van jou.”