Knokken in retrostijl met vechtmachine Gina Carano

Haywire. Regie: Steven Soderbergh. Met: Gina Carano, Ewan McGregor, Michael Fassbender, Channing Tatum. In 55 bioscopen.

Regisseur Steven Soderbergh weet de ingesleten conventies van genrefilms weer fris te maken. Daarbij spreidt hij een voorliefde voor misdaadfilms ten toon, zoals al bleek met Out of Sight, The Limey en de Ocean’s Eleven-trilogie.

En wat een tempo. Nog geen half jaar na zijn besmettingsthriller Contagion maakte hij Haywire, een spionnenfilm zonder hightechsnufjes die knipoogt naar Hitchcock en de eerste James Bondfilms. De muziek van David Holmes doet sterk denken aan de protofunk van blaxploitationfilms uit de jaren zeventig.

Soderbergh wilde in Haywire graag een vrouw in de hoofdrol. Een realistische heldin die haar gevechten zelf af kan, een dodelijke vrouw die met het grootste gemak de gevaarlijkste mannen afrost. Deze eenzame vrouw in een mannenwereld wordt gespeeld door Gina Carano, een mixed martial arts-kampioene voor wie Soderbergh de rol schreef. Carano deed vrijwel al haar stunts zelf.

De plot draait om verraad, maar is vooral een excuus voor brute vechtscènes en filmische experimenten. Soderbergh filmt bijvoorbeeld een scène door de planken van een boekenkast en volgt Carano in één lange opname als zij door de straten van Barcelona rent. Haywire heeft een gefragmenteerde flashbackstructuur, met scènes die zich in verschillende landen afspelen. Net als in zijn drugsdrama Traffic houdt Soderbergh, die zelf de camera hanteerde, de locaties uit elkaar door ze een specifieke kleurtint te geven. Het uiterlijk van de hele film is pastelachtig, alsof hij in de jaren zeventig is gemaakt.

Soderbergh omringde nieuwkomer Carano met charismatische acteurs die genoegen nemen met bijrollen: Michael Douglas, Bill Paxton, Channing Tatum, Antonio Banderas, Ewan McGregor en Michael Fassbender. Carano’s vechtscène met Fassbender in een Dublins hotel behoort tot de hoogtepunten van de film. De seksuele ondertonen maken Carano hier tot het kwadraat van Xenia Onatopp met haar moordende dijen uit Bondfilm GoldenEye.

André Waardenburg