Een wereld te winnen voor de harp

Real men play the harp door o.a. Emmanuel Ceysson en Remy van Kesteren. Geh: 27/3, Vredenburg Utrecht. T/m 1/4, harpfestival.nl

Remy van Kesteren, net 23, is behalve harpist ook een man met een missie. In 2010 richtte hij het Dutch Harp Festival op, dat dit jaar zijn tweede editie beleeft.

Op de openingsavond probeerden drie jonge mannelijke harpisten de mythe van het ‘vrouweninstrument’ te ontzenuwen onder de titel ‘echte mannen spelen harp’. Zo’n titel schept verwachtingen en leidt af. De drie werden ondersteund door een gretig gelegenheidsorkest van Nieuwe Philharmonie Utrecht-leden en conservatoriumstudenten onder leiding van Johannes Leertouwer.

Van Kesteren beet zelf het spits af met het lichtvoetige Harp Concerto (1999) van Roel van Oosten, waarvan vooral het etherische middendeel en de schitterende cadensen van het eerste deel beklijfden. Het meest conventioneel was het romantische Harp Concerto nr. 1 (1901) van de Franse Henriette Renié gracieus gespeeld door haar virtuoze landgenoot Emmanuel Ceysson.

Struikelblok voor de harp blijft zijn beperkte volume, waarmee hij tegenover een orkest het onderspit delft. De Canadees R. Murray Schafer loste dat probleem op door het instrument in het slotdeel van zijn enerverende Harp Concerto (1987) te versterken.

Sowieso bevatte zijn werk, bij Andreas Mildner in sterke handen, qua klankkleur en speeltechnieken de meeste verrassingen. In deze richting lijkt voor de harp nog een wereld te winnen.