Brieven over ontslag

Italië kreeg al spijt van hetzelfde wetsvoorstel

Het voorstel van Koser Kaya en Van Hijum gaat voorbij aan het verschil tussen de overheid en ‘normale’ werkgevers. De overheid is werkgever, maar ook verantwoordelijk voor arbeidswetgeving, budget en cao’s. Ontslagvergunningen voor overheidspersoneel komen van het UWV, zélf deel van de overheid. Dit vereist een zorgvuldige regeling.

Ook is het voorstel gebaseerd op veronderstellingen die door onderzoek zijn weerlegd. Zo heeft gelijktrekking in het buitenland niet geleid tot imagoverbetering voor ambtenaren en evenmin tot een vergroting van de arbeidsmobiliteit tussen publieke en private sector. Landen waar een soortgelijke normalisering van de positie van ambtenaren heeft plaatsgevonden, komen deels erop terug (zoals Italië). Het Verenigd Koninkrijk (2010) en veel Oost-Europese landen gaan juist over tot de invoering van een ambtenarenwet.

Veel beter zou het zijn als er ook in Nederland een ambtenarenstatus-nieuwe-stijl komt, waarin integriteit, moraliteit en politieke neutraliteit sterker naar voren komen.

Caspar van den BergGerrit DijkstraFrits van der Meer

Universiteit Leiden

Ambtenarenbescherming is niet meer van deze tijd

De ontslagbescherming voor ambtenaren is doorgeschoten. Ambtenaren kunnen ontslag uitvechten tot het hoogste rechtscollege voor bestuurszaken. Een gewone werknemer heeft geen mogelijkheid om in beroep te gaan tegen een ontslagvergunning van het UWV of een beslissing van de kantonrechter. In zijn advies over het wetsvoorstel legt de Raad van State uit dat de ambtenaar een groot democratisch plichtbesef heeft en niet bang moet hoeven zijn voor ontslag op politieke gronden, maar waarom weegt het dienen van publiek belang zwaarder dan het dienen van de private zaak?

Ook zou het vanwege vooroordelen lastig zijn om naar de private sector over te stappen. Dit is een achterhaalde gedachte. Door niet te tornen aan de ontslagbescherming, werkt de overheid vooroordelen juist in de hand. Zowel een ambtenaar als iemand in de private sector is een werknemer met een leidinggevende. Men moet niet vasthouden aan achterhaalde theorieën die aanleiding geven tot (positieve) discriminatie.

Diederik Briedé

Advocaat