Schitterend ongeluk

‘Ik had emotie en commotie verwacht, maar niet zo hevig en persoonlijk”, zei Wouter Vandenhoute die met zijn bedrijf Flanders Classics eigenaar is van de Ronde van Vlaanderen op een persconferentie begin februari van dit jaar.

Die persconferentie kwam laat. Voor sommigen in Vlaanderen kwam ze vijf maanden te laat. Want het was reeds op 16 september 2011 dat Flanders Classics bekend maakte dat het parcours van de Ronde van Vlaanderen rigoureus was veranderd. ‘De Muur’ bleek gewipt. Gedurende die vijf maanden vond ik op bepaalde internetfora minstens honderd synoniemen van het woord ‘heiligschennis’, om het maar zacht uit te drukken.

Marketingtechnisch deed Vandenhoute natuurlijk een gouden zaak. Wie, zoals hij, van emotie zijn beroep maakt, moet de emotie wel weten te kanaliseren. Dat deed hij uitstekend door haar vijf maanden de tijd te geven zichzelf op te souperen.

Zondag is de Ronde van Vlaanderen, zonder Muur van Geraardsbergen, maar wel met een op papier spetterende finale over drie maal de Oude Kwaremont. De eindstreep is getrokken in Oudenaarde, het hart van de Vlaamse Ardennen. Nu het verlies van De Muur verwerkt is, rest Vlaanderen de verwachting van de onafwendbare Hoogmis.

De commotie kende een uiterst beschaafd begin. Flip Van Ongevalle deed de aftrap in De Standaard van 29 maart 2011. Een paar dagen dus voordat Nick Nuyens de vorige Ronde won. Op dat moment was alleen nog maar bekend dat het contract met finishplaats Meerbeke afliep, en dat Ronse en Oudenaarde op de loer lagen.

Van Ongevalle, cultuurjournalist van De Standaard, en inwoner van Meerbeke, schreef een pamflet ten gunste van uiteraard Meerbeke. De schreeuwlelijkerds van Oudenaarde, die vooral, moesten maar een beetje inbinden. Wat was er mis met De Muur als scherprechter, om daarna via de Bosberg, naar het lelijkste oord van heel Vlaanderen te koersen? Dat was toch al 39 jaar het basisrecept van de Ronde van Vlaanderen?

Rik Vanwallegem, freelance journalist, maar ook baas van het centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde, nam het frivole pamflet vrij ernstig op. Sterker nog, hij toonde zich bij vlagen beledigd. Wat traditie? Wat geschiedenis? De geschiedenis van de Ronde van Vlaanderen ligt overal. Traditie heeft geen patenten. Ronse, Oudenaarde of Meerbeke, het maakt niet uit, zolang het maar Oudenaarde wordt in 2012.

Ondertussen piekerde Wouter Vandenhoute zich het hoofd suf hoe tot een beter „organisatiemodel” te komen voor wat betreft het wielrennen in Vlaanderen. Met andere woorden: hoe rendeert wielrennen beter in het algemeen, en Flanders Classics in het bijzonder.

Wordt het niet hoog tijd dat die sukkels langs de kant op een of andere manier betalen voor hun vertier? Het begin is gemaakt met de nieuwe finale.

Een troost voor Flip Van Ongevalle: de Ronde is altijd een schitterend ongeluk geweest.