Niet gedateerd, maar vintage

Tot mijn spijt trof ik weinig eetbaars aan in de eerste editie van de Nederlandse Vogue, die vorige week verscheen. Wel veel prachtige plaatjes van uiterst smakelijke modellen, natuurlijk. En de nodige hippe adressen waar je ongetwijfeld zalig kunt eten. Maar geen echte recepten. Terwijl Vogue toch een lange en mooie traditie heeft op het

Tot mijn spijt trof ik weinig eetbaars aan in de eerste editie van de Nederlandse Vogue, die vorige week verscheen. Wel veel prachtige plaatjes van uiterst smakelijke modellen, natuurlijk. En de nodige hippe adressen waar je ongetwijfeld zalig kunt eten. Maar geen echte recepten. Terwijl Vogue toch een lange en mooie traditie heeft op het culinaire vlak.

Vandaag een gerecht uit een van de Vogue-Entertaining edities die ik ooit op een rommelmarkt kocht en trouw bewaar omdat er zoveel leuke recepten in staan. Hoewel wat we op tafel zetten natuurlijk zeer aan trends onderhevig is, vind ik deze tijdschriften uit 1992 eigenlijk helemaal niet gedateerd. In gemberwijn gepocheerde peer met mascarpone-honingijs, tarte tatin met gekaramelliseerde prei; ik zou het allemaal zo op tafel zetten. En mocht iemand iets aan te merken hebben op de rozijnen en pijnboompitten die door dit geitenkaas-saffraantaartje gaan, dan antwoord ik simpelweg dat het héél gedateerd is om zoiets gedateerd te noemen. Dit taartje is gewoon hartstikke vintage.

Er is vast niks mis met het deeg dat Vogue voorschrijft, maar ik kies toch voor mijn eigen beproefde, brossebodemrecept. Zet daarvoor wat water in de koelkast en leg de boter een uurtje in de vriezer. Zeef de twee soorten meel boven een kom, roer er een halve theelepel zout door en rasp de bevroren boter erboven. Wrijf met koude handen de boter door het meel, voeg een scheutje ijswater toe en vorm tot een bal. Leg deze in folie in de koelkast.

Verwarm de crème fraîche tot lichaamstemperatuur, zet het vuur uit, doe de saffraan-draadjes erbij en laat ze een kwartiertje ‘intrekken’. Schep af en toe om. Roer de eieren en de dooiers met de verbrokkelde geitenkaas tot een gladde massa. Doe er ten slotte de crème fraîche en wat zout bij en klop alles tot een mooi egaal geheel. Rooster de pijnboompitten in een koekenpan en laat de rozijnen weken in wat water. Rol het deeg uit en bekleed er een goed ingevette lage quichevorm van 26 centimeter doorsnee mee. Prik een paar keer in met een vork, beleg met bakpapier en bakbonen en zet de vorm 20 minuten in de oven (180 graden). Verwijder bonen en papier, verdeel de pijnboompitten en de uitgelekte en droge rozijnen over de bodem, giet de vulling erover en zet de taart nog 25 minuten in de oven, tot hij goudbruin en gerezen is.

Heel geschikt voor de paaslunch, dit taartje, maar niet echt goed voor je Vogue-figuur. Snij er dus beschaafde puntjes van en zorg dat er verder alleen lichte gerechten op tafel staan.

Geitenkaastaart

100 g durum tarwegriesmeel

100 g (gewone) bloem

100 g boter

½ tl saffraandraadjes

175 ml crème fraîche

200 g zachte geitenkaas

3 eieren

2 extra dooiers

handje pijnboompitten

handje rozijnen