Lachwekkende stoet jurken met stierenkoppen

Rumor van Christian Jost, door de Vlaamse Opera. Gezien: 23/3 Antwerpen. Herh. t/m 31/3, in Gent 12-20/4. www.vlaamseopera.be

Het probleem is zo oud als het genre zelf: vind maar eens een geschikt libretto waaraan een prachtige opera kan ontluiken. Nog riskanter wordt het als componisten zélf een libretto gaan schrijven, zoals bleek uit recente pogingen van Wolfgang Rihm (Dionysos) en Manfred Trojahn (Orest).

Veelbelovend was dan ook het uitgangspunt van Rumor, de zevende opera van de Duitser Christian Jost. Hij nam een novelle van Guillermo Arriaga als uitgangspunt, de Mexicaan die verantwoordelijk was voor de bloedstollende scripts van mozaïekfilms als Amores Perros en Babel.

Helaas. Jost besloot Arriaga’s roman De zoete geur van de dood, over een vermoord meisje, een roddelende dorpsgemeente en een zondebok, zelf nog ambitieus te bewerken. Het resulteerde in een geabstraheerd non-lineair verhaal met verwarrende simultaanscènes, waarbij de hoofdpersoon raakt ondergesneeuwd.

De pretentieuze regie van Guy Joosten bij de Vlaamse Opera maakt het nog erger. Deuren zijn in het lelijke bruine poppenhuisdecor vervangen door elastische spleten waar de – overigens prima gecaste – zangers zich onhandig doorheen wurmen. Een symbolisch bedoelde processie van jurken met stierenkoppen is lachwekkend, de Christussymboliek ligt er veel te dik bovenop.

Wat resteert is de zwartgeblakerde partituur, expressief naar goede Duitse traditie, in Antwerpen meeslepend gebracht door dirigent Martyn Brabbins. Je gunt Jost een goede librettist.