'Cirque' is meer sport dan kunst

Deze week Trampolinespringster Rea Lenders (31)

Circus

Cirque du Soleil met ‘Corteo’. Gezien: 23/3. Inl. cirquedusoleil.com *****

Als trampolinespringster ben ik altijd al erg geïnteresseerd in de acrobatiek bij Cirque du Soleil. Ik zorg ervoor dat ik elke nieuwe show zie. De vorige overtrof alles wat ik daarvoor had gezien, dat vond ik toen de beste tot nu toe. Maar dat geldt eigenlijk ook weer voor deze nieuwste, Corteo. Die is nóg beter. Ge-wel-dig, wat een prachtige show. Wat die artiesten nu weer allemaal klaarspelen, dat hou je niet voor mogelijk. Ik wist soms echt niet wat ik zag.

In een soort Italiaanse setting met ‘Moulin Rouge’- of vaudeville-achtige elementen wisselt Corteo adembenemende luchtacrobatiek af met grappige nummers. Daarbij is er in deze nieuwste show meer ruimte voor publieksparticipatie. Op zeker moment hing een héél klein vrouwtje aan een heel grote ballon, en zweefde zo de zaal in. Het publiek gaf haar steeds een zetje en dan zweefde ze weer door. Die interactie was bijzonder; het was leuk om niet alleen te kijken maar ook een beetje mee te kunnen doen.

Het meest indrukwekkend vond ik twee acrobaten die een piepklein houten plankje, van ongeveer dertig centimeter breed, als wipwap en springplank gebruikten. Ze sprongen beurtelings op en neer, en het gewicht van de een lanceerde de ander de lucht in. Maar zo hoog dat ze vervolgens in de lucht tweedubbele of zelfs driedubbele salto’s konden maken. Met schroefdraai. En ze presteerden het om daarna weer precies op dat kleine plankje te landen. Dat is geen zachte landing, kan ik je verzekeren. Razend knap.

Heel spannend was een nummer waarbij twee heel sterke mannen in touwen hingen, en een klein, licht meisje overgooiden. Zij vlóóg vervolgens door de zaal. Dan zit je echt op het puntje van je stoel: oei, als dat maar goed gaat! Ook ijzingwekkend was de koorddanseres, die danste op een koord dat niet horizontaal maar schuin was gespannen. Eén keer viel zij bijna, dan voel je de schrik in de zaal. Maar ze herstelde zich goed. De opluchting was bijna tastbaar.

Het mooie van Cirque du Soleil is dat de artiesten waanzinnige moeilijke stunts er heel gemakkelijk uit laten zien. Terwijl ik als sporter weet dat ze hiervoor tenminste een jaar hebben moeten trainen. Veel artiesten bij Cirque du Soleil hebben zichtbaar een gymnastische, of turnachtergrond. Dat zie je aan hun bouw, en aan het ogenschijnlijke gemak waarmee ze de stunts doen. Toch zou het niets voor mij zijn. Ik ben wel tienvoudig Nederlands kampioen op de trampoline, maar dit lijkt me echt een beetje te eng.

De muziek was in deze show wat minder prominent. En de aankleding en kostuums waren mooi, maar daar is het mij minder om te doen. Ik vind Cirque du Soleil eigenlijk meer sport dan kunst. Maar het is sport met heel theatrale middelen.