Brieven opinie

Waarom loopt die oorlogsmisdadiger nog gewoon vrij rond?

Bij het proces tegen Demjanjuk is mij vooral bijgebleven dat er geen enkele ooggetuige meer was, en dat er slechts één bewijsstuk opdook, de identiteitskaart van Demjanjuk als kampbewaarder. Een zeer magere basis voor een veroordeling, die de indruk wekte vooral als Wiedergutmachung bedoeld te zijn.

En dat terwijl een echte, veroordeelde oorlogsmisdadiger geen 80 kilometer boven München veroordeeld en wel vrij leeft: Klaas Carel Faber. Als de Duitsers willen, kunnen ze hem zo in de gevangenis zetten – dat hadden ze trouwen ook 10 jaar terug, 20 jaar terug of 50 jaar terug al kunnen doen, want zijn vonnis hebben ze nooit aangevochten, die feiten staan buiten kijf. Maar ze wilden niet. Ze wilden nooit – er werd nog nooit één Nederlandse oorlogsmisdadiger door Duitsland uitgeleverd.

Het is erg jammer dat Demjanjuks hoger beroep nu niet meer dient, want het punt van de medeplichtigheid onder dwang is zeer omstreden. Wat te denken van de Joodse kapo’s die hun medegevangen gruweljk behandelden? En de Joodse verraders in Nederland, onder wie Ans van Dijk, die als enige Nederlandse vrouw na de oorlog werd geëxecuteerd?

Na drie jaar studeren weet ik van bijna alles bijna niks

Ik vind het invoeren van meer brede bachelors een ontzettend slecht idee (‘Frans en Duits in één studie’, nrc.next, 16 maart). Zes jaar geleden ben ik begonnen met een bachelor Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen omdat het mij, als besluiteloze vwo’er, de mogelijkheid gaf mijn keuze voor een echte studie nog even uit te stellen. Met een combinatie van Spaans, webdesign, tekstanalyse, marketingcommunicatie en journalistiek heb ik inderdaad een brede bachelor gevolgd. Het resultaat was dat ik na drie jaar studeren van bijna alles bijna niks wist.

Gelukkig was er toen nog geen langstudeerboete en kon ik ook nog een ‘echte’ bachelor (filosofie) doen. Als ik opnieuw had mogen kiezen had ik meteen een studie met een duidelijk profiel gekozen. Tien keer liever Nederlands of geschiedenis dan het bij elkaar geschraapte vakkenpakket van Communicatie- en Informatiewetenschappen. Mijn advies aan universiteiten: maak duidelijke keuzes in de studies die je aanbiedt, in plaats van alles samen te voegen. Het aanbod kan heus wel wat kleiner, dat maakt het voor aankomende studenten ook makkelijker om een keuze te maken. Met minoren en keuzevakken bij andere faculteiten blijft er voor studenten dan nog genoeg ruimte over om hun kennis te verbreden.

Schuldenlast

Veel lof voor de brief van Danny Mekic in (‘Schuld cadeau voor je kids’, Opinie, 21 maart). Het kan echter korter: het is onverstandig meer geld uit te geven dan er binnenkomt. Onze ouders (ik ben van 1962) weten dat al hun leven lang.