brief uit Mali

Donderdag zetten militairen president Touré van Mali af uit protest tegen zijn, volgens de coupplegers, te zachte aanpak van de opstand van de Toeareg in het noorden van het land. Het maandblad L’evenement uit buurland Burkina Faso sprak onlangs met Moussa Ag Assarid, dichter, blogger en journalist die zijn tijd verdeelt tussen de woestijn en de Franse hoofdstad Parijs. Assarid is woordvoerder van de Nationale Beweging voor de Bevrijding van Azawad (MNLA).

„Op 1 november 2010 ontstond er een politiek verbond, de Nationale Beweging van Azawad, die jongeren verenigde uit het noorden van Mali. Zij wilden een democratische strijd voeren, maar ze zijn het slachtoffer geworden van de repressie van de geheime dienst. Als we verder teruggaan in de geschiedenis, zien we dat de eerste beweging die onafhankelijkheid voorstond, de Volksbeweging van Azawad, bloedig is onderdrukt. Mijn vader werd op beschuldiging van medeplichtigheid gearresteerd en tussen 1963 en 1972 in totaal zes jaar lang gevangengezet. In 1990 kwam de tweede opstand. Ook deze werd in bloed gesmoord. [...]

Wij hebben ons lesje geleerd en alle gemeenschappen uit het noorden verenigd voor de strijd.[...]Ons doel is op te trekken naar de regionale grote steden: Timboektoe, Gao en Kidal. In elk van deze regio’s is een autonoom front dat optrekt naar de regionale hoofdstad.[...] De MNLA vestigt in elk veroverd gebied een eigen bestuur.”

Hoe is uw relatie met Al-Qaeda in de Islamitische Maghreb, AQIM?

„Wij hebben geen enkele relatie met AQIM. Wij hebben ook geen religieuze ideologie, we willen een seculiere republiek stichten, de seculiere republiek Azawad. [...] We eisen alleen het recht om in ons gebied te leven. We hebben zo veel familieleden verloren als gevolg van de onderdrukking door het Malinese leger, dat we niets meer te verliezen hebben. De strijders van de MNLA krijgen geen soldij, maar ze houden vol dankzij hun ideaal. De Malinese soldaten hebben alleen hun soldij om te verdedigen. Daarom slaan ze op de vlucht. [...]Of we worden begraven in onze eigen grond, óf we leiden een vrij en waardig bestaan op onze eigen grond.”

Het hele artikel is te lezen in het tijdschrift 360, een selectie uit de internationale pers (360mag.nl)