ik@nrc.nl

Ik sta op de stoep bij een lieve vriendin en bel aan. Jaren geleden, mijn zoon was nog klein, vroeg ik haar op deze dag te babysitten. Pas aan het eind van de dag bij het ophalen van kind, box en fles hoor ik dat het haar verjaardag is. Typisch voor haar, staat altijd voor iedereen klaar, maar vraagt zelf nooit iets.

Ik heb iets leuks gekocht voor in haar tuin. Er wordt niet opengedaan. Zelfs de hond blaft niet. Misschien is ze weggegaan, omdat niemand aan haar verjaardag heeft gedacht? Dan valt mijn oog op een emmer water naast de voordeur.

Daarnaast een briefje: ‘Ben even weg. Zo terug. Bloemen graag in de emmer. Cadeaus in de brievenbus aan de muur. Dank u.’