Biografie - ‘Grand Charles’: Redder en vader

De ‘grootste Fransman aller tijden’ richtte de Vijfde Republiek op en stond garant voor orde en gezag. Een nieuwe, licht ironische biografie vol anekdotes had best wat dikker mogen zijn.

Recent behaalde de rechts-nationalistische Marine Le Pen de benodigde 500 handtekeningen van Franse ambtsdragers, waardoor zij deel kan nemen aan de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen op 22 april.

Een van de – ook voor Nederland – interessante aspecten in die Franse verkiezingsstrijd is het thema van de ‘homme providentiel’. Welke Verlosser formuleert het juiste antwoord op de financieel-economische crisis? Nieuw is deze roep om een charismatisch en daadkrachtig politicus niet. Frankrijk kent een traditie van ‘grote mannen’ van Louis XIV en Napoleon tot gezichtsbepalende republikeinen als Pierre Mendès France. In dit rijtje hoort ook Charles de Gaulle thuis. Meer zelfs: in 2005 werd hij verkozen tot ‘grootste Fransman aller tijden’, nog voor Louis Pasteur en Abbé Pierre. Dat de oprichter van de Vijfde Republiek tegenwoordig zo’n status heeft, is opmerkelijk. In de jaren vijftig en zestig werd hij door een flink deel van het electoraat verketterd en beschouwd als een fascistoïde leider.

Over deze staatsman is nu een Nederlandse biografie verschenen: De man die nee zei. Charles de Gaulle 1890-1970. Zo’n vermetel project is de auteur, Henk Wesseling, wel toevertrouwd. De Leidse emeritus hoogleraar heeft een omvangrijk oeuvre op zijn naam staan met veel aandacht voor de eigentijdse Franse geschiedenis. Hij treedt in de voetsporen van wijlen Mr. G.B.J. Hiltermann die in 1967 Charles de Gaulle en de Fransen, publiceerde.

U kunt de hele recensie hier lezen.

Dit artikel werd gepubliceerd in NRC Handelsblad op Vrijdag 16 maart 2012, pagina 16.