‘Waarom rijdt hier geen bus?’

Het is half acht ’s ochtends en vanaf het perron van het Centraal Station in Amsterdam is geen trein te bespeuren. De leegte op het spoor staat in schril contrast met de enorme drukte, een verdieping lager, in de hal van Amsterdam Centraal. Overal staan mensen te bellen, iedereen vertelt dezelfde boodschap aan werkgever of familielid: „Ik ben gestrand, ik weet niet wanneer er een trein gaat rijden, ik probeer een taxi te regelen, of misschien iets anders.”

Sinds vroeg in de ochtend rijden er geen treinen in en rond Amsterdam. Om de tien minuten wordt via luidsprekers in de stationshal een korte uitleg gegeven: „Vanwege een storing in het bedieningssysteem van de seinen en wissels is er geen treinverkeer mogelijk in de regio Amsterdam en Schiphol. Er is geen busvervoer beschikbaar. De situatie zal naar verwachting tot elf uur duren.” Gestrande treinreizigers wordt koffie of thee aangeboden.

Marcel Toussaint (46) zit buiten te sms’en met zijn werkgever. „Ik moet om half negen op mijn werk in Beverwijk zijn, dat gaat me dus niet lukken.” Toussaint baalt, hij werkt op contractbasis. „Dit gaat me dus geld kosten.” Hij noemt de situatie op het spoor „superslecht”. „Dit kan gewoon niet. Dat er soms een deel van een traject uitvalt, kan ik nog begrijpen. Maar dat nu alles uitvalt? Dan is het systeem van ProRail niet goed ontworpen.”

Een eindje verderop, het is inmiddels acht uur, staat een lange rij mensen te wachten op een taxi. De standplaats is leeg, af en toe komt er een enkele taxi aanrijden. Een meneer met een rolkoffertje is boos en zwaait met zijn armen moedeloos in de lucht. Hij moet naar Londen en de taxichauffeur, die net heeft toegezegd hem naar Schiphol te vervoeren, gaat er ineens met vier andere passagiers vandoor. Tien minuten later weet de man een plekje in een andere taxi te bemachtigen. De prijs naar Schiphol? „Tussen de 40 en 50 euro per persoon”, zegt een taxichauffeur terwijl hij het portier van een overvol taxibusje dichtslaat.

Binnen in de stationshal staat overal NS-personeel om treinreizigers te woord te staan. „De storing is al rond half vijf vannacht begonnen”, zegt een NS-medewerker met een geel vestje. Op de vraag of er ook alternatief vervoer is geregeld, schudt hij ontkennend het hoofd. „De reguliere bussen rijden. Maar het wordt een probleem als we extra bussen zouden gaan inzetten. Zoiets moeten we overleggen met het gemeentelijk vervoersbedrijf in Amsterdam. Waar moeten we die bussen parkeren?”

Bjørn Soknes (60), een Noorse officier van justitie, staat met een groep van negen collega’s voor het station. „We moeten naar het Strafhof in Den Haag, nu kunnen we geen kant op”, zegt Soknes. Een vrouw uit het gezelschap vraagt waarom er geen vervoer is geregeld om gestrande reizigers te verplaatsen. „Als op het treinstation in Oslo zich zoiets voordoet, zijn er binnen een half uur altijd vervangende bussen.” Soknes houdt de moed erin. „Onze bijeenkomst in Den Haag begint pas om één uur, dus we gaan nu maar even de stad in. Wie wil er naar het Van Goghmuseum?”