Column

Vader van vermoorde Winsie hekelt Facebook

Chun Nam Hau, vader van vermoord meisje, in ‘EenVandaag’.

Over de moord op een 15-jarig meisje in Arnhem, afgelopen januari, waren we op televisie nog niet veel details te weten gekomen. Daar bracht EenVandaag (AVRO) gisteren drastisch verandering in, omdat haar vader de openbaarheid zocht, aangezien er een groter belang in het geding zou zijn.

Chun Nam Hau vertelt in close-up hoe de ook op foto’s in beeld gebrachte Winsie Hau aan de deur werd doodgestoken door een haar nauwelijks bekende 14-jarige jongen. Die zou met de trein vanuit Capelle aan den IJssel naar Arnhem zijn gereisd om het kind te vermoorden. Hem zou daarvoor 100 euro zijn beloofd door Winsies beste vriendin.

Ook de vader kreeg een jaap in zijn gezicht, die er nog steeds zit. Hij wil nu waarschuwen voor wat hij het echt grote probleem noemt: „Sociale media maken jongeren hebzuchtig en gewelddadig.”

De vader had de voorafgaande maanden hulp gezocht bij Jeugdzorg, omdat zijn dochter „raar gedrag” vertoonde. Ze kwam haar kamer maar niet af en zat de hele tijd achter de computer. Een ruzie was op Facebook en via sms steeds verder opgeblazen en gedramatiseerd.

Dan betreedt in de reportage Remco Pijpers het toneel. Hij is directeur van de stichting Mijn Kind Online, die een website beheert, waarin onder meer de stralingsrisico’s van mobiele telefoons worden besproken en „eerste hulp bij tienertweets” wordt geboden.

Pijpers snapt best waarom Jeugdzorg het probleem niet herkende. Er ontbreekt daar gewoon expertise op het gebied van sociale media en dan kun je ook niet begrijpen hoe gevaarlijk die zijn. Impliciet wordt duidelijk dat die expertise eventueel bij de stichting Mijn Kind Online tegen redelijke vergoeding kan worden ingekocht.

Een andere expert, jeugdstrafrechtdeskundige Ido Weijers, relativeert het alarm een beetje. Sociale media kunnen ruzies uitvergroten, maar bieden op zich weinig verklaring voor wat hier gebeurd is. Bovendien is de moord van een 14-jarige op een 15-jarige wel heel zeldzaam in Nederland.

Maja Bradaric was inderdaad 16, toen ze door haar vrienden van 17, 18 en 19 met een touw gewurgd werd. En in 2003 speelden sociale media nog geen enkele rol.

Verder zijn de overeenkomsten tussen Maja en Winsie nogal opvallend. Nijmegen ligt vlak bij Arnhem, de dader had dezelfde etnische achtergrond als het slachtoffer, de nooit helemaal opgeloste achtergrond was een vriendenruzie, die op zeker moment leidde tot de conclusie dat het eigenwijze slachtoffer „dood moest”. Dat is althans wat doorschemerde in verschillende documentaires en fictiefilms over de zaak van Maja en ook in het geval van de van oorsprong Chinese Winsie wordt gesuggereerd.

Ik ben niet erg overtuigd dat het weer de media zijn die je de schuld zou moeten geven. Voor een schamele 100 euro een 14-jarige als moordenaar inhuren, daar kun je toch moeilijk Facebook voor verantwoordelijk stellen.

Dat de vader in zijn machteloosheid andere media inschakelt om te vertellen dat ouders hun kinderen niet meer begrijpen, dat is weer een ander probleem.