Kip, het meest veelzijdige stukje soja

Smaakt echte kip heel anders dan nepkip? Een panel fijnproevers brengt uitsluitsel.

Janneke Vreugdenhil

Zondagochtend 10 uur lijkt niet het meest voor de hand liggende tijdstip voor een vergelijkende (nep)kipproeverij. Maar wijnproevers proeven niet voor niets zo vroeg mogelijk op de dag; dan zijn de smaakpapillen nog fris.

De vragen aan het proefteam zijn: kun je echte kip van plantaardige imitatiekip onderscheiden, en hoe smaakt nepkip?

De proevers zijn: Pierre Wind, bekend van zijn werk als televisiekok en auteur van een flinke stapel kookboeken. Annemieke Dubbeldeman, sinds 14 jaar vegetariër (eet ongeveer 2 keer per week vleesvervangers, liefst van het merk Goodbite) en redacteur van vegatopia.nl. Pepijn (8), hartstochtelijk carnivoor, vraagt minimaal 3 keer per week aan zijn moeder: „Mam, eten we vanavond kip?” Ikzelf doe voor spek en bonen mee.

Geproefd worden:

1. Kipfilet, gekocht bij Albert Heijn, 14 minuten zachtjes gepocheerd in licht gezouten water en in stukjes gesneden.

2. Kippendijfilet van een Kemper Landhoen, 12 minuten gepocheerd en in stukjes gesneden, gekocht bij poelier Ammerlaan te Den Haag.

3. Mock Chicken (sojaproteïne, tarweproteïne, sojalecithine, sojaolie), gekocht bij toko Sie-San te Den Haag.

4. Kipstukjes (sojaconcentraat, water, zonnebloemolie, zout, aroma’s op basis van gistextract), gekocht bij devegetarischeslager.nl

5. ‘Chicken’ (ingredienten: zie artikel hiernaast), toegestuurd door Savage River Farms, USA.

Eerst proeven we de kipproducten blind, 2 minuten gebakken in een scheutje arachideolie en samen met een reepje komkommer, een reepje lente-ui en een theelepel hoisinsaus gerold in een gestoomd Chinees pannenkoekje. Annemieke krijgt geen echte kip te proeven, omdat zij geen dieren wil eten.

Kip 1 (AH): Plofkip, noteert Pierre, om er later aan toe te voegen: „Ik vind er niks aan, maar voor de meesten is dit hoe kip hoort te smaken.” Pepijn noteert: Lekker, geen echte kip.

Kip 2 (Kemper Landhoen) wordt door Pierre niet direct als kip herkend, maar dat komt naar zijn zeggen omdat hij in de veronderstelling is dat er maar 1 echte kip in de test zit. Zijn notitie: Taai, maar smaakt wel naar kip. Pepijn: Lekker, kip.

Kip 3 (Mock Chicken) wordt direct ontmaskerd als nep. Annemieke noteert: Sponzig, is dit tofu? Pierre: Smerige spons. Pepijn: Vies.

Kip 4. (Veg. Slager) Annemieke: Lekkere structuur, is dit de kip van De Vegetarische Slager? Pierre herkent het product eveneens: Lijkt op kippendijvlees, maar is iets plakkeriger en zoeter. Pepijn: Lekker, kip.

Kip 5. (Amerikaanse vegakip) Annemieke: Structuur okay, maar smaakt niet kippig. „Voor zover ik me die smaak herinner”, voegt ze er later aan toe. Pierre: Geweldige structuur, maar smaakt naar soja. Pepijn: Lekker, kip.

Daarna proeven we de kip direct uit de pan, dus zonder enige camouflage, om smaak en structuur goed te kunnen beoordelen. De Chinese nepkip blijft smerig, de plofkip smakeloos en droog. De Amerikaanse vegakip vinden we, hoe knap ook de structuur, te overheersend naar soja smaken. Pierre, Pepijn en ik zijn het erover eens dat het Kemper Landhoen de lekkerste is, ook al is het vlees wat taaier.

En alle vier zijn we onder de indruk van de plantaardige kipstukjes van De Vegetarische Slager. „Iets minder zoet en ze zijn perfect”, zegt Pierre. „Geweldig dat er nu een vleesvervanger is die echt te hachelen is.” Vegetariër Annemieke bekent dat ze de eerste keer dat ze dit product proefde even in de war was. „Huh, is dit echt geen vlees?”

En Pepijn? Die gaat ermee akkoord dat we voortaan, naast de biologische kip die doorgaans bij ons thuis op tafel komt, ook af en toe kipstukjes van de vegaslager eten.