Schimmig verleden ‘Pausbank’

Het onvermogen van de Vaticaanse Bank om te voldoen aan de fundamentele voorwaarde voor de biecht is vreemd. De financiële arm van de Heilige Stoel probeert nu al twee jaar vergeving te krijgen voor in het verleden begane zonden, maar blijft aarzelen te bekennen wat zij verkeerd heeft gedaan. Juist deze instelling zou moeten begrijpen dat het een niet zonder het ander kan.

Volgens Italiaanse kranten sluit zakenbank JP Morgan Chase de rekening van de Vaticaanse Bank wegens zorgen over het gebrek aan transparantie. De stap komt een paar weken nadat het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken het Vaticaan had toegevoegd aan de lijst met landen die zich zouden kunnen bezondigen aan witwaspraktijken.

De stap van JP Morgan is niet louter een administratieve schoonmaakoperatie: de afgelopen anderhalf jaar zou zo’n 1,5 miljard euro de rekening zijn gepasseerd.

Het jongste stigma lijkt een klap in het gezicht van het nieuwe managementteam van de Vaticaanse Bank, dat twee jaar geleden is geïnstalleerd met de opdracht te breken met het schimmige verleden.

Het Vaticaan wil worden toegevoegd aan de ‘witte lijst’ van staten die voldoen aan internationale overeenkomsten over de bestrijding van fraude en witwassen. Dit kan als de Heilige Stoel open kaart speelt over de misstappen van de bank in het verleden. Maar uit recent gelekte documenten blijkt dat minister van Buitenlandse Zaken, kardinaal Tarcisio Bertone, het niet eens was met de harde lijn van het nieuwe management ten aanzien van transparantie en verantwoordelijkheidszin.

Een nieuwe start voor het Vaticaan is simpel: sluit de bank. De enige bestaansreden lijkt immers te zijn de financiële transacties van de kerk te verbergen achter een sluier van obsessieve geheimzinnigheid. Maar bij ontstentenis van zo’n radicale uitbanning is een grote schoonmaak onvermijdelijk.

Vertaling Menno Grootveld