Kijken naar het kijken met Corbijn

Anton Corbijn. Inside Out. Regie: Klaartje Quirijns. In: 7 bioscopen.

Fotograaf Anton Corbijn is rondom de releases van zijn twee speelfilms Closer (2007) en The American (2010), zoveel in het nieuws geweest dat het lijkt alsof we inmiddels alles wel weten wat er over deze einzelgänger van een domineeszoon te weten valt. De kracht van Klaartje Quirijns kunstenaarsportret Anton Corbijn. Inside Out is dan ook niet dat ze – ondanks de misleidende titel – Corbijn binnenste buiten keert. Niet dat ze dat niet probeert. Maar tijdens een cruciale wandelscène waarin Corbijn over een burn-out hint, komen ze er beiden zonder veel omhaal van woorden achter dat er door hem niet over zichzelf gepraat gaat worden en er voor haar niets anders opzit dan te doen wat hij in zijn fotowerk ook het beste doet: kijken.

Quirijns richt haar camera op een man aan het werk. Een fotograaf met het oog van een roofdier, altijd klaar om toe te slaan. Precies, misschien zelfs een beetje kil, maar altijd raak. De conclusies zijn er voor de toeschouwer. Over het escapisme van de popmuziek. Over een gefragmenteerde werkelijkheid waar alleen met de lens ertussen greep op valt te krijgen. En dan blijkt die titel toch weer te kloppen: het binnenste ligt al lang buiten: gevat in contrastrijk zwart-wit en grove korrel.