Hero des Vaderlands

Mensen kiezen vaak beroepen die lijken op hun eigen naam, bleek uit wetenschappelijk onderzoek. Meneer Bakker wordt eerder een bakker. Mevrouw van Dijk wordt eerder dijkgraaf. Vrije wil bestaat niet. Wij zijn onze naam.

Wat moet je dan later worden als je Hero heet? Twee opties. Of je gaat iets doen met frisdranken, bijvoorbeeld de cassishandel in. Of je wordt held.

Hero Brinkman hield niet zo van frisdrank. Te weinig alcohol. Dus koos hij gisteren voor dat andere lot. Hij vertrok uit de PVV, maakte Rutte vleugellam en bracht lente in de rest van het land. Bij zijn persconferentie droeg hij een nieuwe, feloranje stropdas. Hero des Vaderlands, just for one day.

Waarom hij na zes jaar opstapte? Hero gaf twee redenen. Ten eerste, had hij ontdekt, is de PVV ondemocratisch: vrije wil bestaat er niet, wij zijn Geerts brein. En twee: de PVV bleek Polen weg te zetten als tweederangs mensen.

Dat klinkt alsof een priester opstapt omdat hij ontdekt heeft dat de paus wel eens bidt. Een late bekering. Maar anderzijds: premier Rutte moet het nog allemaal ontdekken. Die vindt die Polenkliklijn nog steeds prima.

Wat dat betreft is het gek dat Hero Rutte gister meteen omarmde. Je stapt op bij de PVV, zegt dingen over die partij die Pechtold ook zegt, en sluit je daarna vol goede moed weer aan bij een gedoogcoalitie – met PVV.

Maar goed, Hero begint nog maar net als held. En hij is nu al heroïscher bezig dan die andere kruisridder, Parool-columnist Theodor Holman. Die zei vorige week dat hij zich „verwant voelt” met kindermoordenaar Breivik. Ophef alom. Waarop Holman zei: ik bedoelde zijn denkbeelden, hè, niet zijn daden.

O, je bedoelde zijn dénkbeelden, sorry, sorry, sorry. Maar wacht, de denkbeelden van Breivik, luiden die niet dat blanken de heilige plicht hebben om moslims en linksmensen te doden? Zie zijn expliciete videomanifest. Breivik heeft geen denkbeelden, maar instructiefilmpjes. Als Theodor Holman een nieuwe wasmachine krijgt, zegt hij dan ook: „Ik voel me verwant met de gebruiksaanwijzing, maar ik zal natuurlijk nooit een wasje draaien.”

‘Maar ik bedoelde zijn denkbeelden’ – het is een laffe wijze van ongelijk hebben.

Wat moet je ook als je Theodor Holman heet. Met zo’n naam heb je maar twee opties, bleek uit wetenschappelijk onderzoek: of je wil later als je groot bent net zo stoere dingen zeggen als wijlen Theo. Of je wordt later erg hol.