Door het leven eventjes in de berm geparkeerd

Parked. Regie: Darragh Byrne. Met Colm Meaney, Colin Morgan, Milka Ahlroth. In: 5 bioscopen.

De Ierse acteur Colm Meaney heeft zoveel bijrollen gespeeld dat een beetje filmliefhebber dat grote rossige hoofd met dat kleine mondje niet ontgaan kan zijn als goedzakkige derde politieman van rechts. En anders is er altijd nog Star Trek, waarin hij seizoenen lang meedeed als transporterchef O’Brien. In Parked, het bescheiden speelfilmdebuut van documentairemaker Darragh Byrne speelt de ‘karakteracteur’ nu een van zijn weinige dragende rollen tot nu toe.

Parked is een echte acteursfilm. Alles draait om drie verloren zielen, personages die op een letterlijke of figuurlijke manier even door het leven op een zijspoor zijn geparkeerd. Meaney is Fred, een dakloze klokkenmaker die in zijn auto op een parkeerplaats in Dublin woont. Daar raakt hij bevriend met junkie Cathal, zo’n deugniet met een gouden hartje, en via hem botst hij op een dag tegen de Finse pianiste Jules aan, die hem wel of niet een uitzicht op een beter leven kan geven. Als sommige Amerikaanse dramaturgen het scenario in hun handen hadden gekregen was alles ongetwijfeld heel zoetsappig en voorspelbaar geëindigd. Dat is nu gelukkig niet gebeurd. De film is even grimmig en grauw als het daklozenbestaan in Dublin ongetwijfeld is. Maar dan hadden de personages ook wat meer voorgeschiedenis gekregen, en die mis je nu om echt in ze geïnteresseerd te blijven.

Waar komen deze mensen vandaan? Wie zijn ze? Veelzeggend is wat dat betreft een gesprekje tussen Fred en Cathal, als Fred het horloge probeert de repareren (de klokkenmetaforen liggen er soms wel erg dik bovenop) dat Cathal van zijn vader heeft gekregen: „Ik moet alles wel uit je trekken hè”, zegt hij. En: „Ik probeer gewoon een beetje te babbelen.” Er wordt veel gepraat over niets, om de tijd te doden, en we komen minder en minder van deze mensen te weten. Dat het interessant blijft om naar te kijken, is te danken aan het naturel van de acteurs, en aan het observatievermogen van regisseur Byrne, want verder is Parked wel een heel mager voorbeeld van het ‘slice of life’-genre.

Parked is voor zover bekend de eerste internationale filmtitel die in Nederland tegelijkertijd in de bioscopen en via Video on Demand (VOD) in première gaat. Het is een ongelukkige keuze, want de film is lief en integer, maar ook nauwelijks onderscheidend in het huidige overaanbod van films.