De gladjakker versus het groezelige mannetje

Quiz Regie: Dick Maas. Met: Barry Atsma, Pierre Bokma, Kim van Kooten, Hanna Verboom.In: 77 bioscopen. ***

Horrorsprookje Sint, de vorige film van Dick Maas, maakte ondanks het oer-Hollandse onderwerp een opmerkelijke zegetocht langs buitenlandse filmfestivals die zijn gespecialiseerd in horror, fantasy en allerhande genrewerk. Goed mogelijk dat ook Quiz zo’n ererondje zal mogen maken, want als onverbloemde en ongegeneerde pulp heeft de film charme.

Maas ontwikkelde het scenario dat zich grotendeels op dezelfde locatie afspeelt – een kolossaal, ordinair Italiaans restaurant – en slechts een beperkt aantal acteurs behoeft om te zien of hij met een gering budget sneller een film van de grond kon krijgen. Barry Astma, die het risico loopt voor eeuwig getypecast te worden in dit soort rollen, speelt een gladde quizmaster, die een smakeloos spelletje op televisie presenteert. Na afloop van de uitzending gaat hij naar zijn favoriete eetgelegenheid, waar hij wordt overvallen door een groezelig type – Pierre Bokma als soort psychopathische variant op de Vieze Man van Kees van Kooten – die hem een foto laat zien van zijn gekidnapte vrouw en dochter. Als hij ze levend terug wil zien moet de quizmaster nu zelf venijnige vragen beantwoorden, waarbij het groezelige mannetje akelig veel over hem blijkt te weten.

Al met al een aardig idee, met potentieel voor een Amerikaanse remake, al zal dan een flink aantal krukkige wendingen in de dialogen nog een keer door de molen moeten worden gehaald. De Italiaanse restaurantbaas zou iets subtieler kunnen dienen als de komische noot. Nu zijn zijn teksten soms tenenkrommend. „Iek ben van Napels, iek weet, hij is slekt mens.” Manuel uit Fawlty Towers is hierbij vergeleken een wonder van psychologische nuancering. Het acteerwerk blijft vaak steken in tussen de schuifdeuren, met name in de bijrollen. En in de schaarse actiescènes valt nog eens extra op hoe goed die zijn – vergeleken met het spel.

Bokma speelt misschien een typetje, maar wel een heel leuke. Als enige slaagt hij erin om wat humor in het groteske verhaal te leggen (en geen joligheid, die verder nogal doodslaat.) In zijn unverfroren pulpigheid is Maas tamelijk uniek, een geestverwant van een regisseur als William Friedkin (The Excorcist) en stamvader van de generatie van de New Kids. Pulp is lang zo schaars niet meer als toen Maas begon, maar hij blijft de koning van het genre.

Peter de Bruijn

Pagina 7: interview Dick Maas