Prats rustig en koddig

Jorge Luis Prats, piano. Gehoord: 18/03 Concertgebouw, Amsterdam.

Onder invloed van het ‘opnametijdperk’ wordt op moderne pianorecitals de uitvoering van integrale cycli steeds gewoner. Dit bleek ook gisteren bij het pianorecital van pianist Jorge Luis Prats, die de integrale Preludes van Chopin en Skrjabin ten gehore bracht.

Zo modern de programmering, zo ouderwets was echter de pianist. Prats kan als een late exponent van de oude, vooroorlogse pianostijl gelden: met een schijnbaar moeiteloos, uiterst buigzaam spel en met veel ongelijk aangeslagen akkoorden voerde hij zijn luisteraars mee in de klankwereld van oude meesters als Vladimir de Pachmann en Joseph Hoffmann.

Het leidde tot wonderbaarlijke momenten, zoals de met sonore, ruimtelijke klank gerealiseerde ‘akkoordenprelude’ van Chopin. Toch viel Prats ook vaak aan gemakzucht ten prooi. Zo laid back was zijn benadering, dat zijn spel vaak ongepolijst en zelfs onverschillig was. De vele gejaagde en onstuimige preludes in Chopins werk kwamen door te ontspannen uitvoeringen vaak niet tot hun recht.

Tot volle glorie kwam de oude pianostijl echter in een lange reeks toegiften van Latijns-Amerikaanse oorsprong: met ongrijpbaar verleidelijk pianospel, swingeffecten en koddige accenten creëerde Prats een sfeer die je nog maar zelden in de concertzaal beleeft.