Fonkelende vertaling 'Lear'

Koning Lear en de narren zijn kwaad, naar Shakespeare, door ’t Barre Land. Theater Kikker, Utrecht. Inl.: barreland.nl ***

’t Barre Land speelt Koning Lear als een kolderiek narrenspel. Het decor is een chaos, acteurs verspreken zich opzettelijk en het gezelschap husselt doelbewust de gehele opbouw van Shakespeares tragedie door elkaar.

Tegelijk lijken de acteurs in lucide terzijdes een persoonlijke relatie met het stuk aan te willen gaan. Soms lukt dat heel mooi. Vincent van den Berg onderbreekt zijn spel als de aftakelende Lear voor persoonlijke beschouwingen over het geheugen. Hij kent zijn tekst niet, zegt hij, haalt deze vertaling en een oudere door elkaar. Die ontboezemingen vallen mooi samen met de thematiek van Koning Lear, over ouderdom en verval. Ook interessant is het aardse en waarachtige spel van Martijn Nieuwerf als de nar, de enige die echt tekstvast is. De nar als meest geloofwaardige figuur – dat is een mooi gegeven. Veel andere scènes verzanden echter in de rommelige aanpak.

Dat is eeuwig zonde van de fonkelfrisse nieuwe vertaling die duo Henkes en Bindervoet maakte op verzoek van ’t Barre Land. Het gezelschap speelt van die soepele zinnen slechts de helft. Fijn dat ze er nu zijn, en hopelijk maakt een ander gezelschap er nog eens een hele voorstelling mee.