Acute Marmite-crisis treft N-Zeeland

Nieuw-Zeeland verkeert sinds begin deze week in de greep van ‘Marmageddon’, een acute Marmite-crisis. Duizenden liefhebbers van de vegetarische kruidenpasta breken zich het hoofd hoe ze het zonder hun dagelijkse mespuntje van het donkere smeersel op hun brood moeten stellen.

De producent Sanitarium maakte gisteren bekend dat hij door zijn voorraden heen is, doordat de productie al ruim vier maanden geleden tot stilstand is gekomen als gevolg van aardbevingsschade aan de fabrieksgebouwen. „Geen paniek, we zullen spoedig terug zijn”, riep directeur Pierre van Heerden opgewekt. In de loop van juli denkt het bedrijf de productie weer op gang te hebben.

Maar hoe komen rechtgeaarde fans dit Marmiteloze tijdperk door? Sommigen slaagden er nog net in beslag te leggen op de laatste potten in supermarkten, anderen vestigen hun hoop op het web. Daar is inmiddels een levendige handel op gang gekomen. Een potje van 250 gram brengt al ruim 39 euro op. Iemand die nog een potje had staan dat nog voor een derde vol was bood dat aan voor 62 euro.

Helemaal radeloos hoeven de Marmitefans niet te zijn. Uit het buurland Australië kan Vegemite worden ingevoerd en echte Marmite kan ook worden geïmporteerd uit Groot-Brittannië, de bakermat van het goedje, dat daar al sinds 1902 wordt gemaakt.

Ook de Nieuw-Zeelandse premier John Key mengde zich in het debat, dat tot een koortsachtig Twitterverkeer leidde. „Ik heb maar een kleine hoeveelheid op mijn kantoor en als dat op is, besef ik dat er maar heel weinig nieuw aanbod is.”

Maar Key bleek zich al te hebben verzoend met Vegemite. „Ik moet eerlijk zijn, ik lust ze allebei wel.”

Directeur Van Heerden had nog een tip om het leed van de liefhebbers te verzachten. In plaats van de resterende Marmite op koud brood te nuttigen zouden ze moeten overwegen die op warme toast te smeren. Dan wordt de pasta zachter en en kan dunner worden gesmeerd.