Wassenaarse seksrel

‘In het gemeentehuis van Wassenaar heeft een seksrel plaatsgevonden.’ Niets zo mooi als mijn 23 cm mannelijkheid!Ik kan er een deeg mee uitrollen! In mijn hoofd: De vergaderzaal van het gemeentehuis. Terwijl er experimentele jazz uit een stel iPodboxjes schalt, wandelt er een gezette man langs die een slok uit een halflege fles whisky neemt.

‘In het gemeentehuis van Wassenaar heeft een seksrel plaatsgevonden.’

Niets zo mooi als mijn 23 cm mannelijkheid!Ik kan er een deeg mee uitrollen!

In mijn hoofd:

De vergaderzaal van het gemeentehuis. Terwijl er experimentele jazz uit een stel iPodboxjes schalt, wandelt er een gezette man langs die een slok uit een halflege fles whisky neemt. Een andere man, hij heeft enkel zijn Looney Tunes-sokken nog aan, snuift coke uit de navel van een verveelde Puertoricaanse prostituee. Een vrouw gooit haar colbertje weg en duikt gretig in een biseksueel kwartetje, een jonge ambtenaar rent gillend door de gangen terwijl hij zijn naakte lijf insmeert met Nutella – zo’n echte Wassenaarse seksrel.

‘Er zou tot diep in de nacht gedronken zijn en er zouden ongepaste seksuele opmerkingen zijn gemaakt.’

In mijn hoofd:

Oké, zó’n seksrel was het dus ook weer niet. Dit lijkt meer op: een paar raadsleden hangen ladderzat aan tafel, voor hen staan de acht flessen rode wijn die nog over waren van de vorige borrel. Als het even stil valt, begint een van hen aan een mop over een blondje, een huisarts en een komkommer. Hierop volgen geanimeerde studentenanekdotes over mislukte bedsessies en onhandige parkvrijerijen, om te eindigen met de diepgravende enquête ‘Met welke NOS Journaal-presentratice zou jij het liefst drieënhalf uur gepassioneerde apenseks willen hebben?’

‘Wethouder Henk de Greef zou hebben gezegd wat hij met zijn geslacht van een lengte van 23 centimeter zou doen. Daarbij zou hij tegen een raadslid hebben gezegd haar ‘een lesje te willen leren in de kamer hiernaast, gordijnen dicht en met de kleren uit’.

In mijn hoofd:

Oei. Dit is geen seksrel, dit is een seksuele-intimidatie-zaak. (En die achternaam ga ik maar even gewoon negeren.) Dus: terwijl er mensen dronken door de vergaderzaal zwalken, staat Henk de Greef op een stoel en roept uit: „Democratie is natuurlijk ook best leuk, maar uiteindelijk is niets zo mooi als mijn drieëntwintig centimeter tellende mannelijkheid! Echt, ik kan er een klein uitgevallen pony mee bewusteloos slaan! Of een deeg mee uitrollen! Of een stoplichtknopje mee indrukken! Willen jullie nog meer hierover leren? Jij daar? In de kamer hiernaast, misschien? Gordijnen dicht, kleren uit?”

‘Wassenaarse politici bedreigd na seksrel: sinds politicus Ben Paulides raadsvragen stelde naar aanleiding van de borrel, wordt hij met de dood bedreigd. Zijn assistent werd staande gehouden en met een pistool bedreigd.’

In mijn hoofd:

Wat?! Met de dood bedreigd? Wat is dit voor een zaak? Nu moet het wel zoiets zijn: terwijl iedereen in de gordijnen van de vergaderzaal klimt omdat ze achterna worden gezeten door duizenden zwarte torren (o, die zelfgestookte crystal meth toch!), overlegt wethouder De Greef met wat leden van de Hongaarse maffia – het gaat de laatste tijd minder goed met de kooigevechten die ze wekelijks in de kelder van het gemeentehuis houden. Terwijl ze bespreken hoe ze het gemeentebudget zo snel mogelijk kunnen overhevelen en opscheppen over hun drieëntwintig centimeter lange Heckler & Kochs, leggen ze wat paperassen over een flauwgevallen receptioniste. Ze kijken naar elkaar: dit blijft onder hen. Dit is Wassenaar.