Doorsnee synthipop

pop

The Ting Tings: Sounds From Nowheres-ville **

De liedjes op deze cd zijn onderling zo uiteenlopend van stijl, dat ze van verschillende muzikanten afkomstig lijken. Het Britse duo The Ting Tings maakte met de debuut-cd We Started Nothing (2008) veel enthousiasme los, vooral dankzij de neofeministische monsterhits ‘ That’s Not My Name’ en ‘Shut Up and Let Me Go’.

Op de nieuwe cd staan geen liedjes die het snel tot hit zullen schoppen. Daarvoor zijn ze niet uitgesproken genoeg. The Ting Tings hebben de minimalistische schreeuwliedjes, gecomponeerd rond een pakkende kreet, losgelaten. Ze spelen inmiddels popnummers, nu eens in ouderwetse Blondie-stijl, dan weer in opruiende hiphopvorm – zoals ‘Hang It Up’, dat zich ondanks de temperamentvolle instrumentatie voorspelbaar ontwikkelt, of de doorsnee synthipop van ‘One By One’. Zo mankeert er steeds iets: ‘Guggenheim’, met zijn lange vertellende tekst, is een bijzonder experiment, maar gaat gemankeerd onder de krampachtige tekst van het refrein: I’m gonna paint my face like the Guggenheim.