De Wallen door een roze bril

Frans Bromet ging naar de Wallen, maar sprak niet met prostituees.

De bezem door de Wallen Ned. 2, 23.00 - 00.00 uur

Kamerverhuurder Willy van der Sloot is als „een moedertje” voor de prostituees in haar pand aan de Amsterdamse Singel. „Ik zorg heel goed voor ze”, drukt ze documentairemaker Frans Bromet op het hart. Dat wil hij wel eens zien. „Kom maar binnen. Heren zijn altijd welkom!” Ze toont hem een peeskamertje ingericht als een waar liefdesnest met veertjes en schilderijtjes aan de muur. Het witte houten bed heeft een uitgekerfd hart.

Maar prostitutie is niet meer romantisch, vindt het Amsterdamse stadsbestuur. Het trekt te veel vrouwenhandel en andere criminaliteit aan, zegt wethouder Lodewijk Asscher. Hij legt uit dat er een nieuwe term voor is bedacht: criminogeen. Volgens Bromet gaan alle ondernemers op de Wallen gebukt onder gemeentelijke controledrift. Hij laat goedlachse ondernemers zien die openheid verschaffen. Dat wil zeggen: tot op zeker hoogte. Op de vraag hoe coffeeshopeigenaar Tonny van Es aan haar softdrugs komt, zegt ze: „Het wordt gebracht door een postduif”.

Prostituees spreekt Bromet niet. Een stadsdeelvoorzitter begint over Saban B. De vrouwenhandelaar die 120 vrouwen achter de legale ramen sloeg. Raamverhuurder Slim Gharbi: „Of ze nou een pooier, een vriendje, loverboy of cowboy hebben; moeten ze zelf weten. Als-ie maar niet op de werkvloer komt.” Gharbi sluit zijn ogen voor de vrouwenhandel. En deze driedelige, romantische documentaire ook.