Column

Bedriegers met een wonderpil

Een nieuwe wielerlente, een nieuw geluid? Nog voor de start van de eerste voorjaarsklassieker Milaan-Sanremo werd de wielerwereld opgeschrikt door de onthulling van een nieuwe wonderpil. ‘Aicar is de nieuwe epo’, berichtte De Telegraaf. Training in de vorm van een pil, die helpt om vet te verbranden en spieren te versterken. En zorgt voor beter zuurstoftransport door het lichaam bovendien. Met misschien wel als grootste voordeel dat het bij dopingcontroles niet valt op te sporen. „Wordt door diverse toppers gebruikt”, klinkt in Radio Peloton, zoals het geruchtencircuit rond de wielerprofs wel wordt genoemd.

Maar alle bedriegers waren de laatste jaren toch juist verdwenen uit het peloton? Kijk naar de cijfers van de internationale wielerunie (UCI) over het afgelopen jaar. Liefst 2.387 urinetests en 3.263 bloedcontroles. Aantal dopinggevallen? Nul komma nul. Zie je wel dat het beleid van zero-tolerance werkt, jubelt UCI-voorzitter Pat McQuaid.

Genadeloos werd de afgelopen jaren afgerekend met een generatie wielrenners die de pech had op te groeien in het tijdperk van het wondermiddel epo, zeg maar het oude Aicar. Aanvankelijk ook niet op te sporen, uiterst effectief en in tegenstelling tot Aicar wel betaalbaar en getest voordat het op de sportmarkt kwam. De ene na de andere kampioen sneuvelde toen justitie zich ermee ging bemoeien en de controles beter werden. Schorsingen, boetes, afgenomen zeges, tot zelfs gevangenisstraffen toe. Noodzakelijk om de mentaliteit te veranderen, stelde de UCI. En in en om het peloton nam iedereen verbaal zo hard mogelijk afstand van de vorige generatie. Bedriegers.

Tot er nu blijkbaar weer een nieuw middel is dat nog niet kan worden opgespoord. Een nieuw middel? Al in 2009 vond de Franse justitie het in kluisjes van Tourrenners. En over de cocktail Aicar-GW1516, te verkrijgen via internet, werd al vorig jaar in vakkringen gepubliceerd. Zelfs voor de UCI zal nu toch duidelijk zijn dat de mentaliteit in het profpeloton nooit verandert.