Nederland eenzaam door Rutte

Hoe minder echte macht, hoe meer getuigenis. Dit gaat zeker op voor de 736 leden van het Europees Parlement. Hoewel de invloed van deze volksvertegenwoordiging op Europese wetgeving afgelopen jaren aanzienlijk toenam, is het nog altijd geen volwaardig parlement. En dus wil het zich nogal eens bezighouden met het betuigen van medeleven dan wel het veroordelen van misstanden waar ook ter wereld.

Gisteren was het Nederland dat het moest ontgelden. In niet mis te verstane bewoordingen sprak een grote meerderheid van het Europees Parlement uit dat premier Rutte zich dient te distantiëren van het ‘meldpunt Midden- en Oost Europeanen’ dat de PVV in het leven riep.

Een „kwaadwillend initiatief” dat „indruist tegen de fundamentele Europese waarden van menselijke waardigheid, vrijheid, gelijkheid, de rechtsstaat en de eerbiediging van de mensenrechten”, aldus de door de zes grootste fracties van het Europees Parlement ingediende resolutie.

Maar distantiëren is nu juist wat de liberale premier niet wil doen. In een brief aan de Tweede Kamer herhaalt hij dat de regering „niet van geval tot geval commentaar geeft op acties van politieke partijen”.

Rutte heeft gelijk dat hij niet telkens wil reageren op, zoals hij het eerder noemde, „elk stuk rood vlees dat de PVV de arena in gooit”. Provoceren om anderen uit de tent te lokken is nu eenmaal één van de belangrijkste strijdmethoden van de partij van Geert Wilders. En dan kan negeren een adequate remedie zijn.

Maar in het geval van het meldpunt Midden- en Oost Europeanen gaat het niet om rood vlees maar om bedorven vlees dat een groep Europeanen rechtstreeks raakt. Dat Rutte daar geen afstand van wil nemen om ‘legalistische redenen’, namelijk de vrijheid van meningsuiting, wordt hem door de rest van Europa kwalijk genomen. Van hem wordt immers geen verbod gevraagd, maar een politiek signaal. Omdat „de lidstaten ten opzichte van alle EU-burgers de verplichting hebben om ervoor te zorgen dat zij niet gediscrimineerd of gestigmatiseerd worden als ze in Europa wonen en werken”, zoals de resolutie het formuleert.

En dan valt het stilzwijgen van Rutte wel degelijk in negatieve zin op. Of, zoals de Fransman Joseph Daul zei als leider van de Christen-Democraten, de grootste fractie in het Europees Parlement: „Welke boodschap draagt de Nederlandse premier uit als hij weigert de website van de PVV te veroordelen?”

In elk geval een boodschap die door de rest van Europa niet begrepen wordt. De duidelijke stemming in het Europees Parlement was daarvan een uiting. Dankzij het kabinet-Rutte neemt Nederland, dat zo van Europa afhankelijk is, binnen de EU een steeds eenzamere positie in.