Wufte tietjes op toneel

Wufte tietjes op toneel

Henry Horenstein: Show T/m 14 april in Gallery Vassie, Langestraat 47, Amsterdam. Inl: galleryvassie.com. ****

Wufte tietjes met veren op de tepels, met netkousen bespannen billen, twee handen in handschoenen die elegant een zweep laten knallen. De Amerikaanse fotograaf Henry Horenstein (65) heeft met Show weer een subcultuur in beeld gebracht. Nadat hij eerder de verdwijnende honkytonkbars met bluegrassmuziek in kleinsteeds Amerika en zijn eigen familie in kaart had gebracht, heeft hij zich tussen 2002 en 2009 verdiept in de wereld van de burlesque. De Amsterdamse fotogalerie Vassie laat een selectie uit deze serie zien, bijna allemaal in zwart-wit – ‘noir-styled’, noemt galerist Addy Vassie dat.

Horenstein, die ooit geschiedenis studeerde, heeft een voorkeur voor onderwerpen die dreigen te verdwijnen. De burlesque maakt juist een hernieuwde populariteit door en breidt zich uit: travestie- en fetisjacts maken er nu ook deel van uit. Er is tegenwoordig bijna geen artiest zonder tatoeages, tot en met de tekst ‘Don’t panic’ in krulletters op de wreef van een hooggehakte voet. Het is sexy, rauw, soms ranzig.

Horenstein heeft enerzijds de ervaring en de distantie, anderzijds de empathie die nodig zijn om een dergelijk onderwerp tot een goed einde te brengen. In de handen van een minder getalenteerde fotograaf had dit makkelijk in de dik opgelegde clichés van het genre kunnen verzanden. Horenstein maakt met graagte gebruik van de clichés van het genre – de tanden die in geveinsde passie op een donker gestifte lip bijten – maar kijkt er ook dwars doorheen. Hij documenteert én hij stileert. Als je dit ziet, dan heb je ook een idee waar Nan Goldin haar ideeën opdeed. Zij studeerde bij hem aan de Rhode Island School of Design, waar hij al ruim dertig jaar doceert.

De grote verrassing van deze expositie is een portret van de kunstenares Jess, die ook in burlesqueclubs optreedt en haar eigen kostuums maakt, waaronder het pluchen berenhoofd dat ze opzette voor dit portret. Net zoals de drag queen zich achter uitbundige make-up verschuilt, trekt Jess zich terug achter de glazige blik van haar berenhoofd. We mogen haar kleine blote borsten zien, zonder kwasten of veren, maar niet haar ogen. Ze is er maar ze is er ook niet.