Rueda

‘Wie een vooruitziende blik heeft, geeft anderen het nakijken’, las ik laatst als tegeltjeswijsheid. Als dat zo is, dan is er achter Antonio Sanz een hoop volk op de been. Sanz staat bekend als de motor achter Rueda in Noord-Spanje. In 1976, zes jaar voordat dit wijngebied zijn officiële status kreeg, zag hij al de grote potentie van de verdejodruif. Maar die wordt niet altijd gebruikt.

De laatste tijd krijg ik steeds vaker rommelig gemaakte Rueda’s op de proeftafel, waarin de wat lompere viura het hoogste woord heeft. Vooral de wat voordeliger supermarktedities moeten het vaak van deze druif hebben. Maar daar doet Sanz niet aan.

‘Mr. Verdejo’ wordt hij wel genoemd. Als vierde generatie wijnmaker kent hij de druif als geen ander. Hij experimenteert er dan ook volop mee. Zijn ‘Fermentado en Barrica’ was de eerste op de markt. Maar Sanz laat zijn verdejo ook mousseren. En Sanz maakt zijn verdejo zelfs zoet.

Zijn bijnaam dankt hij echter aan de droge variant, in de stijl waarmee Rueda zichzelf op de (wijn)kaart heeft gezet: aromatisch, fruitig en onstuimig. En Sanz weet als geen ander hoe je deze realiseert. Wie ’s nachts plukt (de plukkers dragen mijnwerkershelmen), zijn druiven naar de wijnmakerij vervoert onder een stikstofdeken (om zo min mogelijk contact met zuurstof te krijgen) en vervolgens koel vinificeert in roestvrij staal kan prachtige, dorstlessende en sappige wijnen maken

Nu ken ik zijn wijnen al jaren. Als Palacio de Bornos trof ik deze in wijnspeciaalzaken en in de betere horeca. Maar Sanz heeft zijn bedrijf een tijdje terug verkocht. Aan een Spaanse bank die destijds klaarblijkelijk nog wel geld had. Of juist met wijn maken dat weer probeerde te verdienen.

Hoe dan ook, Sanz startte met zijn kinderen een nieuw wijnbedrijf: Sitios de Bodega, de eerste biologisch gecertificeerde Rueda. Zoon Richard assisteert hem met de vinificatie, zoon Marco helpt hem in de wijngaard en dochter Alejandra helpt met de verkoop en marketing.

Maar senior zelf heeft ook nog een persoonlijk speeltje: vijftig hectare wijngaarden die na een aantal jaren in conversie (omschakeling naar gecertificeerd biologisch) nu de druiven leveren van zijn ‘Antonio Sanz Verdejo’.

Afgelopen week proefde ik daarvan de 2011 oogst die net in Nederland te koop is voor net onder een tientje: € 9,99. (Verkoopadressen) Die stuitert door het glas, maar zonder brokken te maken. Ketst grapefruit op granny smith. Caramboleert met citrus. Belandt in een kruisbessenbed (ruik ik nu dat de kat daar in heeft gepiest?) en stuitert verder richting witte besjes om daar tot rust te komen. Maar niet voor lang, want de volgende slok dient zich al weer aan.