muziek

Doorsnee synthipop

pop The Ting Tings: Sounds From Nowheresville

De liedjes op de nieuwe cd van The Ting Tings zijn onderling zo verschillend van stijl, dat ze van verschillende muzikanten afkomstig lijken. Het Britse duo, bestaand uit de fulminerende zangeres/bassiste Katie White en multi-instrumentalist Jules De Martino, maakte met de debuut-cd We Started Nothing (2008) veel enthousiasme los, vooral dankzij de neofeministische monsterhits That’s Not My Name en Shut Up And Let Me Go.

Op de nieuwe cd staan geen liedjes die het snel tot hit zullen schoppen. Daarvoor zijn ze niet uitgesproken genoeg. The Ting Tings hebben de minimalistische schreeuwliedjes, gecomponeerd rond een pakkende kreet, losgelaten. Ze spelen inmiddels popnummers, nu eens in ouderwetse Blondie-stijl, dan weer ritmisch in opruiende hiphopvorm, zoals Hang It Up, dat zich ondanks de temperamentvolle instrumentatie voorspelbaar ontwikkelt; of de doorsnee synthipop van One By One. Zo mankeert er steeds iets: Guggenheim, met zijn lange vertellende tekst, is een bijzonder experiment, maar gaat gemankeerd onder de krampachtige tekst van het refrein: ‘I’m gonna paint my face like the Guggenheim.’