film

A Dangerous Method

A Dangerous Method beschrijft de relatie tussen de grondleggers van de psychoanalyse Carl Jung en zijn leermeester Sigmund Freud, en patiënte Sabina Spielrein. De film draait vooral over de begrippen die ten grondslag liggen aan de psychoanalyse: deze film is een ideeëndrama, eerder dan een kostuumdrama. Concepten als repressie, de seksuele aard van neuroses en overdracht tussen patiënt en psychoanalyticus worden in gesprekken tussen de grondleggers netjes uitgelegd. En wat ze in de praktijk betekenen, illustreert hun relatie.

De stijl die regisseur David Cronenberg voor de film kiest, is klinisch, wat goed past bij het onderwerp. De fotografie van vaste cameraman Peter Suschitzky is bijkans koud, de kadrering is strak. Maar wat er onder die stijfheid allemaal borrelt: daar gaat het uiteindelijk om.

I am a woman now

Documentairemaker Michiel van Erp volgt in deze film vier oudere transseksuelen die gemeen hebben dat zij zich in de Marokkaanse stad Casablanca hebben laten opereren door de legendarische Franse arts Georges Buron (1910-1987). Deze begon eind jaren vijftig met het op verzoek ‘ombouwen’ van de mannelijke geslachtsorganen tot vrouwelijke. De vrouwen in deze prachtige documentaire hebben deze stap genomen maar er knaagt soms onzekerheid. Toch worden ze nergens zielige types, maar zijn eerder glorieus en heroïsch in beeld gebracht.

The Grey

The Grey speelt in de taiga van Alaska, waar een vliegtuig vol oliewerkers tijdens een sneeuwstorm neerstort. Een roedel wolven maakt hen de eerste nacht duidelijk dat indringers niet welkom zijn in hun jachtgebied. Dus slaan de overlevenden op de vlucht naar de bosrand. Daar is het veiliger. Denken ze. Origineel is The Grey zeker niet. Wel zeer goed geacteerd, prachtig gefilmd, scherp gemonteerd en bewonderenswaardig compromisloos.

Monsieur Lazhar

Monsieur Lazhar is een Algerijnse immigrant die op een dag een Canadese school komt binnenwandelen nadat een lagereschoolklas daar net onder traumatische omstandigheden zijn lerares heeft verloren. In het proces van rouwverwerking dat de kinderen doormaken, heeft de ingetogen, wat stijve man een katalyserende werking. En langzamerhand blijkt dat de kinderen ook op hem een helend effect hebben. Culturen en generaties ontmoeten elkaar. Of niet, want Honoré de Balzacs La peau de chagrin (1831) is misschien niet de juiste dicteetekst voor deze zevendegroepers. Maar die kleine misverstanden leiden tot grote ontmoetingen, zoals alleen in het klaslokaal op het witte doek kan.

Extremely Loud & Incredibly Close

Jonathan Safran Foers boek Extremely Loud & Incredibly Close gaat over het jongetje Oskar. Zijn vader is een van de slachtoffers van de terreuraanslagen van 11 september 2001. Als het kind tussen de spullen van zijn vader een zakje met een sleutel vindt, is hij ervan overtuigd dat deze sleutel hoort bij iets wat zijn vader voor hem bewaarde. Regisseur Stephen Daldry maakt van Oskar een irritant maar innemend jongetje. Zo wordt hij het symbool van de film: soms strontvervelend en zeer ergerlijk, maar uiteindelijk toch ook best ontroerend.