Taal is een barrière

Mariëlle van Essen, Amsterdam

„Rechters zijn mensen. Als ze zich niet met de persoon tegenover zich kunnen vereenzelvigen, is het lastig om compassie te hebben. Spreekt een verdachte geen Nederlands, dan moet de communicatie via een tolk en dan kán die connectie niet eens plaatsvinden. Die taalbarrière vind ik heel vervelend, en volgens mij moet de kwaliteit van de tolken omhoog. De miscommunicaties die ontstaan, kunnen enorme consequenties hebben. Cultuur speelt zeker ook een rol: Marokkanen hebben vaak de neiging hun delict te ontkennen, terwijl Nederlanders zich veel nederiger opstellen tegenover autoriteiten. Als een cliënt verongelijkt roept dat-ie iets niet gedaan heeft, kan dat de rechter totaal in het verkeerde keelgat schieten. Een taalbarrière zou niet moeten mogen meewegen in het oordeel, maar bij de houding van de verdachte is dat anders.”