dvd en web

Een bordeel anno 1900

L’Apollonide (House of tolerance).

Regie: Bertrand Bonello.

Dvd speelfilm

De derde speelfilm van de Franse regisseur Bertrand Bonello is een portret van een ‘maison close’, een luxe bordeel in Parijs rond 1900. Ofschoon gelardeerd met aantrekkelijk vrouwenvlees, is L’Apollonide geen voorbeeld van romantiserend voyeurisme, zoals veel andere films over de pikante aspecten van het fin de siècle.

Met sociologische precisie ontleedt Bonello de instelling. De directeur is een vrouw. De prostituees, die in pension zijn, staan bij haar in de schuld. Ze kunnen niet weg, tenzij een klant hen vrijkoopt of huwt. De buitenwereld biedt weinig economische kansen: prostituees hangt boven het hoofd dat zij eindigen in een ‘maison d’abattage’ met lopendebandwerk.

Het luxueus ingerichte bordeel fungeert als club voor gefortuneerde heren, vaak vaste klant. Natuurlijk is seks de basis, maar de salon biedt ook verlichting van de zwaarte van het maatschappelijke leven. Het is hier fantastisch omdat je vrouwen zonder korset ziet, zegt een klant.

Bonello gaat vér in de schildering van de praktische aspecten van het maison close, tot aan het verbod van 1946 in Frankrijk een wettelijk gereguleerde instelling. Maar het interessantst is zijn van elk moralisme gespeende poging de psychische werkelijkheid van het bordeel te tonen. Intimiteit tussen mensen is bij precieze beschouwing meestal schokkend en benauwend, en het bordeel is geen uitzondering. Maar hier valt bovendien de beklemmende uitzichtloosheid van vrouwenlevens op. Bonello’s gebruik van popmuziek suggereert dat hij dat niet beperkt acht tot een bordeel anno 1900.