Docent en klas in therapie

Scholiertjes uit de klas van monsieur Lazhar

Monsieur Lazhar. Regie: Philippe Falardeau. Met: Mohamed Fellag, Sophie Nélisse. In: 12 bioscopen.

Even een gewetensvraag voor ouders. Zou u zo’n leraar als Monsieur Lazhar voor de klas van uw kind willen hebben? Of is de hoofdpersoon van de gelijknamige Canadese film, die de race om de Oscar voor beste niet-Engelstalige film verloor van het Iraanse A Separation maar wel de publieksprijs van het Filmfestival Rotterdam won, typisch zo’n sympathiek personage dat alleen in een film bewondering kan oogsten?

Monsieur Lazhar is een Algerijnse immigrant die op een dag een Canadese school komt binnenwandelen nadat een lagere schoolklas daar net onder traumatische omstandigheden zijn lerares heeft verloren. In het proces van rouwverwerking dat de kinderen doormaken, heeft de ingetogen, wat stijve en ouderwetse man een katalyserende werking. En langzamerhand blijkt dat de kinderen ook op hem een helend effect hebben. Culturen en generaties ontmoeten elkaar. Of niet, want Honoré de Balzacs La peau de chagrin (1831) is misschien niet de juiste dicteetekst voor deze zevendegroepers. Maar die kleine misverstanden leiden tot grote ontmoetingen, zoals alleen in het klaslokaal op het witte doek kan.

Regisseur Philippe Falardeau kan dat op een intieme en innemende manier verbeelden, zonder zich te verliezen in de grote emoties van dit feelgooddrama. Met name zijn regie van kinderen is zelfverzekerd. Zowel Alice, die ons het kinderperspectief op de gebeurtenissen biedt, als het jongetje Simon, dat worstelt met de vraag of hij schuldig is aan de dood van zijn juf, zijn compleet uitgewerkte karakters met even schattige als irritante eigenschappen. Je kan zeggen dat het allemaal wat te precieus en petieterig is, maar dat is ook een kwestie van smaak.

Essentiëler is of je meegaat in de premisse. Vind je het normaal dat een man een school in Montreal binnenloopt, beweert dat hij leraar is en meteen voor de klas mag, dan is er niets aan de hand. Vind je dat niet, dan schemeren de goede bedoelingen (begrip en verdraagzaamheid) wel erg opzichtig door de film.