Ik was beleidsadviseur zorgverzekeringen

„Tijdens mijn studie farmacie ontdekte ik al dat ik niet de apotheek in wilde. Ik ben gepromoveerd op onderzoek naar bijwerking van medicijnen en hoe dat tot nieuwe geneesmiddelen kan leiden.

„Managen van de afdeling zorg-innovatie bij het College voor Zorgverzekeringen leverde stress op. Ik trok me dingen persoonlijk aan. Op de fiets naar huis bedacht ik wat ik eigenlijk had moeten zeggen.

„Ik deed aan yoga. Naar mediteren was een kleine stap. Dat beviel goed. Alsof je een glas water drinkt en je dan pas realiseert dat je dorst hebt. In mijn werk was ik ontspannener, situaties waren helderder.

„Wil ik dit doen tot m’n tachtigste?, dacht ik toen ik veertig werd. In die onrust realiseerde ik me dat ik niet veel hoefde te regelen voor een sabbatical. Ik kreeg een terugkeergarantie en ging tien maanden een zenklooster in. Daar heb ik geleerd mijn aandacht te richten. Aandacht, dat is de sleutel. Zo blijf je in balans. Ik had er best langer willen blijven.

„Terug in Nederland groeide het verlangen meer met zen te doen. Ik ben gaan lesgeven, eerst één avond per week. Vorig jaar heb ik afscheid genomen bij het CVZ. Jammer, zeiden ze. Maar ze begrepen het. Ze zagen het aankomen.”

Ik ben zenleraar

„Je wordt zenleraar als je leraar je toestaat les te geven. Ik leer nu anderen mediteren, leg uit wat het is, wat het met je doet, uit welke traditie het komt. Het contact met cursisten vind ik geweldig.

„Mijn sabbatical was nog veilig, vergeleken met het besluit me full time met zen te gaan bezighouden. Vorig jaar was heel spannend. Ik was ambtenaar, had een carrière, een pensioen, was verzekerd. Ik ben nu ondernemer, aangesloten bij zen.nl.

„Mijn huis heb ik verkocht. Als je dit wil doen, dacht ik, moet je lagere lasten hebben en al je geld en energie in de onderneming steken. Uiteindelijk moet je er ook van kunnen leven.

„Ik heb nog geen seconde gedacht: Wat heb ik gedaan? Ik heb een meditatieruimte, er zit groei in het aantal cursisten. Ik voel me happy.

„Een jaar geleden ben ik boeddhist geworden. Gessho is de naam die ik bij mijn gelofte kreeg – maanlicht. Ik voel me steeds meer op m’n gemak met mezelf, steeds relaxter. Het kan eigenlijk niet mislukken. Het belangrijkste is dat ik dit doe. Of dat zen is? Ik denk het wel. Het is leuk om ergens te komen. Maar wat vooral telt, is de lol onderweg.”